![koimisi-theotokou-000-768x465.jpg](/images/koimisi-theotokou-000-768x465.jpg)
Ἀγαπητά μου παιδιά,
Αὔγουστος! Τό Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ!
Περίοδος πνευματικῆς ἐγρήγορσης καί περισυλλογῆς. Ἀκολουθίες Μεγάλου καί Μικροῦ Παρακλητικοῦ Κανόνα πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, νηστεία, ἄσκηση, διάθεση προσευχητική καί ἐξομολογητική. Οἱ πιστοί ὅλοι μαζί, «ἐν ἐνί στόματι» ὡς ἀναπόσπαστο «Σῶμα Χριστοῦ» ὑμνοῦν καί ψάλλουν: «Ἀπόστολοι ἐκ περάτων συναθροισθέντες ἐνθάδε· Γεσθημανή τῷ χωρίῳ κηδεύσατέ μου τό σῶμα».
Σύμφωνα πάντα μέ τήν παράδοση, «νεφέλαι διήρπασαν» τούς Ἀποστόλους καί τούς μετέφεραν ἀπό μακρινές ἀποστάσεις στήν οἰκία τοῦ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καί ἀφοῦ ἡ Κυρία Θεοτόκος, προγνωρίζουσα τήν ἀκριβῆ ὥρα τῆς παναγίας ἐκδημίας Της, «ἀπηύθυνε λόγους πρός αὐτούς καί ἐκοιμήθη».
Ἀγαπητά μου παιδιά,
Ἡ Παναγία ὡς ἐπίγειο πλάσμα, ὡς ἄνθρωπος ἀποθνήσκει. Ἡ Πάναγνος Μητέρα τοῦ Κυρίου παραδίδει τό πνεῦμα της στά ἄχραντα χέρια τοῦ πολυαγαπημένου Υἱοῦ της καί τό Πανακήρατο σῶμα τῆς μένει «ἄπνουν εἰς τόν τάφον». Ἡ θεόφιλος παρουσιάζεται ἄφωνος. Ἡ ζωηφόρος φαίνεται νεκροφόρος! Τί παράδοξον! Ἡ Μητέρα τῆς ζωῆς, τό σκήνωμα τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ ἡ μεγαλώνυμη Θεοτόκος, δέχεται νέκρωση.
Ὅμως, χωρίς ἀμφιβολία, ὁ θάνατος καί ἀκολούθως ἡ σεπτή μετάσταση τῆς Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας, ἀποτελεῖ διάβαση καί κλίμακα ἀπό τά γήινα πρός τά οὐράνια, ἀπό τά πρόσκαιρα καί φθαρτά στά ἄφθαρτα καί αἰώνια, καθώς ἡ Παναγία Μορφή Της προβάλλει ὡς «μεθόριον» ἀναμεταξύ τῆς ἀκτίστου καί κτιστῆς φύσεως, κατά τόν Ἅγιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη καί κατά τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Μελωδό «ὁ θάνατός Της γέγονε διαβατήριον Ζωῆς ἀϊδίου καί κρείττονος».
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀποδέχονται στήν πλειονότητά τους, ὅτι ὁ θάνατος τῆς Κυρίας Θεοτόκου εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἑκούσιας καί ἐλεύθερης θελήσεώς της. «Ὅλος ὁ βίος τῆς Παναγίας κοσμεῖται ἀπό τήν ἀβίαστη καί ἑκούσια αὐταπάρνησή της καί εὐαγγελίζεται σ’ ὅλη τή σύμπασα κτίση τήν ὑψοποιό καί ἁγιαστική Της ταπείνωση, ὡς ὀρθοπραξία καί δωρεα. Ἀπέθανε διότι τό ἠθέλησε λόγῳ θείας καί τελείας ἀγάπης. Ἐξῆλθε τῆς ζωῆς θαυματουργικῶς ὡς καί εἰσῆλθεν εἰς τήν ζωήν οὕτως».
Ἀλλά ἡ Κυρία Θεοτόκος «μετέστη πρός τήν ζωήν, ἀλλά τόν κόσμον οὗ κατέλιπε». Ἡ συνεχής καί ζῶσα παρουσία Της στήν ἐκκλησιαστική ζωή, διακρατεῖ τήν ἁγιαστική συνοχή καί ἑνότητα τοῦ Χριστεπωνύμου πληρώματος, τόσο μεταξύ των πιστῶν, ὅσο καί ἀναγωγικά στή Θεοκεντρική κοινωνία ἑνός ἑκάστου μέ τήν παναγία Τριάδα.
Ἡ ἐκκλησιαστική Ἱστορία διδάσκει, ἐπιβεβαιώνει καί διαλαλεῖ καθημερινά τόν προφητικό λόγο τῆς Κυρίας Θεοτόκου πρός τήν Ἐλισάβετ: «Ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριούσι μέ πᾶσαι αἵ γενεαί».
Ἀγαπητοί μου,
Ἅς στρέψουμε τό νοῦ μας καί ἅς ἐμπιστευτοῦμε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, στήν Παναγία Μητέρα μας κάθε σκέψη καί λογισμό, κάθε ἀγωνία καί μέριμνα, ὁλόκληρη τή ζωή μας, ψάλλοντας ταπεινά καί ἱκετευτικά μαζί μέ τόν ἅγιο Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη στήν Πανάχραντη χάρη Της, πού εἶναι «ἔνδοξη καί ὁλόφωτη Σελήνη, λαμπρή ἅλωνα, οὐράνια καί πολύαστρη σφαίρα, ἑπτάστερη ἄρκτος, ἀγλαόμορφη Παρθένα, ὡραία Πλειάδα καί ποικιλόχροη Ἴριδα».
«Ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε». Ἅς σταθοῦμε συνοδοιπόροιπρό τῆς Παναγίας μορφῆς τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί μετά σπουδῆς καί πίστως, μέ ἐξομολογητική καί αὐτοκριτική διάθεση καί ἅς θυμόμαστε διαρκῶς: «Πρός τίνα καταφύγω ἄλλην Ἁγνήν; Ποῦ προσδράμω λοιπόν καί σωθήσομαι; Ποῦ πορευθῶ; Ποίαν δέ ἐφεύρω καταφυγήν; Ποίαν θερμήν ἀντιληψην; Ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν; Εἰς σέ μόνην ἐλπίζω, εἰς σέ μόνην καυχῶμαι καί ἐπί σέ θαρρῶν κατέφυγον».
Λοιπόν, «τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν».
Χρόνια πολλά!
Μέ πατρική ἀγάπη
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
+Ο ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ
Εκτύπωση
Email
![Ανάσταση-2-ΣΚΑΦΤΟ-843x1024.jpg](/images/Ανάσταση-2-ΣΚΑΦΤΟ-843x1024.jpg)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Αὐτές τίς ἡμέρες, ἀξιοποιώντας τήν εὐκαιρία τῆς κατ’ οἶκον προσευχῆς καί λατρευτικῆς ζωῆς μας, ἔχουμε τήν δυνατότητα νά μελετήσουμε περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά, τά γεγονότα πού συνδέονται μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί νά ἐμβαθύνουμε σέ αὐτά, ἀντλώντας τά ἀπαραίτητα διδάγματα.
Ἄς διαβάσουμε πρῶτα μέ προσοχή ὅλα ὅσα ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἔπαθε μέ τή θέλησή Του γιά τή σωτηρία μας, τά σχετιζόμενα μέ τήν Σταύρωση καί τήν Ταφή Του κι ἄς σταθοῦμε μέ περισσότερη εὐλάβεια στά ὅσα οἱ ἱεροί Εὐαγγελιστές ἀναφέρουν γιά τήν τριήμερη ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασή Του.
Ἐκεῖ θά ἀντιληφθοῦμε, πώς τόσο οἱ Μαθητές, ὅσο καί οἱ λίγοι πιστοί, μεταξύ τῶν ὁποίων οἱ κηδευτές τοῦ Κυρίου, Ἰωσήφ καί Νικόδημος, οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, ὁ ἑκατόνταρχος Λογγῖνος καί ἄλλοι, βίωναν μιά πρωτόγνωρη ἐμπειρία. Κατά τρόπο ἀσυνήθιστο ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Κύριός μας, μέ τήν ψηλαφητή παρουσία Του, αὔξανε ὁλοέν καί περισσότερον τήν πίστη τους, μεταβάλλοντας τόν φόβο σέ τόλμη, τήν δειλία σέ γενναιότητα, τήν λύπη σέ χαρά, τήν σιωπή σέ ἐνθουσιώδη ἰαχή!
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας στάθηκε εὐθύς ἐξ ἀρχῆς μέ μεγάλη εὐλάβεια πάνω σέ αὐτήν τήν ἱστορικῶς ἀποδεδειγμένη μεταβολή. Τήν ἔβαλε θεμέλιο στή ζωή Της, ὅπως ὁ ἀπόστολος Παῦλος διαβεβαιώνει μέ ἔμφαση στο 15ο κεφάλαιο τῆς Α΄ Πρός Κορινθίους ἐπιστολῆς του, γράφοντας: «Ἐάν ὁ Χριστός δέν ἔχει ἀναστηθεῖ τότε εἶναι ἀδειανό καί χωρίς περιεχόμενο τό κήρυγμά μας, κούφια καί ἀνωφελής ἡ πίστη σας»(στιχ.14) Διότι αὐτή ἡ μεταβολή τῶν φοβισμένων Μαθητῶν σέ πνευματικά δυνατά λιοντάρια, πού κήρυξαν σέ ὅλη τήν κτίση, χαρακτηρίζει τήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ἀποδεικνύει τήν ἀλήθεια Της καί κατοχυρώνει στούς αἰῶνες τό θρίαμβό Της μέ σκοπό τήν σωτηρία τοῦ κόσμου.
Ἀγαπητά μου παιδιά,
Σήμερα, ἐτοιμαζόμαστε νά βιώσουμε τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, μέ πρωτόγνωρο τρόπο. Χωρίς ἀμφιβολία ζοῦμε ἀσυνήθιστες καί ἀπρόβλεπτες στιγμές. Ζοῦμε δύσκολες καί ὁριακές στιγμές. Εἶναι καιρός προσευχῆς. Καιρός νά συναντηθοῦμε μέ τόν ἑαυτό μας, νά στραφοῦμε μέ τόλμη καί γενναιότητα πρός τά ἔσω. Ἡ ψυχή μας ἐπιζητεῖ στήριγμα.
Μέσα ἀπό τίς ἀναστάσιμες εὐαγγελικές διηγήσεις, ἄς διδαχθοῦμε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο πρέπει κι ἐμεῖς τώρα νά πολιτευθοῦμε. Χωρίς νά ἀπαξιώνουμε τήν ὀρθόδοξη πίστη μας.
Ἄς δοῦμε πόσο ὄμορφα καί ἀθόρυβα, ἀλλά ἀποτελεσματικά ἔδρασαν οἱ δύο κηδευτές τοῦ Κυρίου, ὁ Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἀριμαθαίας καί ὁ Νικόδημος μαζί μέ τίς Μυροφόρες γυναῖκες. Κι ὅταν ἡ ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή ὑπερέβαλε ἑαυτήν, ὁ Κύριος τήν ἐπανέφερε στήν τάξη.
Ἄς διδαχθοῦμε ἀπό τήν προσμονή τοῦ Πέτρου, πού εἶχε ἀρνηθεῖ τόν Χριστό καί τοῦ Ἰωάννου, πού ἀγαποῦσε τόν Χριστό ὑπερβαλλόντως, νά φθάσουν στό κενό μνημεῖο.
Ἄς ἐπαναλάβουμε στόν ἑαυτό μας τό ἐρώτημα πού ὑπέβαλαν στούς ἑαυτούς τους ὁ Λουκᾶς καί ὁ Κλεόπας, οἱ ὁποῖοι, ἄν κάι συμπορεύονταν μέ τόν Χριστό πρός Ἐμμαούς δέν τόν ἀναγνώρισαν, παρά μόλις ἔκοψε καί μοίρασε τό ψωμί: «Ἄραγε δέν καιγόταν ἡ καρδιά μας μέσα μας γιά Ἐκεῖνον;» (Βλ. Λουκ. κδ 32)
Ἄς σταθοῦμε κι ἐμεῖς μέ εὐλάβεια στό ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ὡς τό σῶμα τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ δέν πρόκειται ποτέ νά νικηθεῖ κι ἀπό κανένα. Μπορεῖ νά καταβάλλεται ἀπό τήν δύναμη τοῦ ἐχθροῦ, νά ταλαιπωρεῖται, ὅπως τό πλοῖο ἀπό τά μανιασμένα κύμματα, χωρίς ὅμως ποτέ νά καταποντίζεται, κατά τήν αἰσιόδοξη ἐπαγγελία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου.
Κυρίως ὅμως ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε, πώς ὅπως καί τότε, ἔτσι καί σήμερα ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Κύριός μας ἔχει τόν τρόπο νά ἀνατρέψει τά δεδομένα καί νά καινοτομήσει τή συνήθεια τοῦ κόσμου. Ὄχι ἴσως ἐπειδή τό ἀξίζουμε, ἀλλά ἐπειδή μᾶς ἀγαπᾶ ἀποδεδειγμένα. Ἔχει τήν ἰσχύ νά ἀνιστᾶ τήν ζωή, κόντρα στήν κυριαρχία τοῦ θανάτου. Ἔχει τήν δύναμη ὁ Χριστός νά μεταβάλῃ τόν φόβο καί τήν ἀπόγνωση, σέ θάρρος καί ἐλπίδα. Ἀρκεῖ ὅμως κι ἐμεῖς, παρά τήν ὀλιγοπιστία μας καί τό κάπως τρομοκρατημένο φρόνημά μας, νά ἔχουμε ἀνοιχτά τά μάτια μας, τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς μας, γιά νά βιώσουμε τήν ἴδια ἀναστάσιμη ἐμπειρία, μέ ἐκεῖνα τά ἱερά πρόσωπα. Καί τοῦτο πέρα ἀπό τά διάφορα συνηθισμένα ἤθη καί ἔθιμα, πού ἴσως καί νά ἐμπόδιζαν λίγο τήν αὐθεντική συνάντησή μας μέ τόν ἀναστημένο Χριστό.
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, καθημαγμένη καί μαρτυρική ἀνά τούς αἰῶνες δέν σταμάτησε ποτέ, κι οὔτε θά σταματήσει νά εἶναι ὁ λευκοφορεμένος Ἄγγελος στά δεξιά τοῦ ζωηφόρου ἐκείνου μνήματος τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ὁ διαπρύσιος κήρυκας ἐκείνου τοῦ φημισμένου κήπου τῆς Ἰερουσαλήμ, πού διόρθωσε τό σφάλμα τοῦ κήπου τῆς Ἐδέμ κραυγάζοντας: «Ἠγέρθη, οὔκ ἔστιν ᾧδε, ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν» (Μαρκ. ιστ 6). Καί ὅπως τότε ἔτσι καί σήμερα διαλαλεῖ τήν ἀναστάσιμη ζωή, πού τερματίζει τήν λύπη τοῦ παρόντος χρόνου καί ἐμφαίνει τήν ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. «Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται». «Ὦ Πάσχα λύτρον λύπης».
Ἀδελφοί μου,
Ἔχουμε ἀνάγκη τῆς παρουσίας τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ στή ζωή μας. Μέ πίστη καί ἐμπιστοσύνη στήν πρόνοιά Του, μέ θερμή προσευχή καί κοινωνία μαζί Του. Εἴμαστε δυνατοί, διότι «Μείζων ἐστίν ὁ ἐν ὑμῖν ἤ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ». (Βλ. Α΄ Ἰωάν. δ 4).
«Ἐπί τῷ Κυρίῳ πέποιθα» (Ψαλμ. Ι 1) καί «οὐ μή σαλευθῷ εἰς τόν αἰῶνα» (Ψαλμ. ΚΘ 7)
Χριστός Ἀνέστη Ἀληθῶς σώζων πάντας ἡμᾶς
Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος
Εκτύπωση
Email