3 islands

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

mitropolitis

Ό Σεβ. Σάμου καί Ικαρίας κ. Ευσέβιος (κατά κόσμον Ευάγγελος) Πιστολής, γεννήθηκε τό 1949 στό Παλαιό Καρλόβασι Σάμου, όπου καί περάτωσε τίς εγκύκλιες σπουδές του. Φοίτησε στό Ανώτερο 'Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο τής παλαιφάτου Ριζαρείου Σχολής καί στή Θεολογΐκή Σχολή τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, της όποιας είναι καί πτυχιοΰχος.


Χειροτονήθηκε Διάκονος τό 1972 καί Πρεσβύτερος τό 1976, ότε εχειροτονήθη καί 'Αρχιμανδρίτης. Υπηρέτησε ώς Διάκονος στήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών άναπτύξας σημαντικήν δράσιν εις τόν τομέα του κατηχητικού έργου μεταξύ τών νέων.


Άπό τό 1976 καί μέχρι τής εκλογής του ώς Μητροπολίτου μέ άπόφασιν τής Ίεράς Συνόδου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, ύπηρέτησε ώς Ιεροκήρυκας, Προϊστάμενος τής Θρησκευτικής Υπηρεσίας τής Ελληνικής 'Αστυνομίας καί Καθηγητής στήν 'Αστυνομική 'Ακαδημία καί όλες τίς Σχολές τής 'Αστυνομίας καί τοΰ Πυροσβεστικού Σώματος. Παράλληλα ύπηρέτησε ώς Διευθυντής τοΰ ιδιαιτέρου Γραφείου τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου. Υπεύθυνος στόν τομέα τών ιερατικών κλήσεων, πνευματικός καί εξομολόγος τής νεανικής προσπαθείας τής Ί. Μητροπόλεως Πειραιώς καί συνεργάτης τοΰ Ραδιοφωνικού Σταθμού τής «Πειραϊκής 'Εκκλησίας».


'Ανέπτυξε σημαντική κηρυκτική, κοινωνική, φιλανθρωπική καί ιεραποστολική δράση στήν Ί. Μητρ. Πειραιώς, τήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών καί στά Σώματα 'Ασφαλείας ειδικότερα, πού εργάστηκε μέ ενθουσιασμό καί αύταπάρνηση. άποσπάσας τήν εκτίμηση, τήν αγάπη καί τό σεβασμό τους. Έκαλλιέργησε τό γραπτό θείο λόγ0 έκδίδοντας κατά μήνα ειδικό περιοδικό γιά τήν 'Αστυνομία μέ πλούσια εποικοδομητική καί επίκαιρη ύλη. Επίσης ίδρυσε τό περιοδικό «Παλμοί της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας». Δι' ενεργειών του ανακαινίσθηκαν οί Ί. Ναοί τής Αστυνομίας καί άνεγέρθησαν δυο νέοι καί τό Πνευματικό Κέντρο τοϋ Ίεροΰ Ναοΰ Παμμεγίστων Ταξιαρχών.


Διοργάνωσε τό πρώτο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Θρησκευτικών Υπηρεσιών 'Αστυνομιών Ευρωπαϊκής Ένωσης καί έξέδωσε τά πρακτικά αύτοΰ.
Διοργάνωσε πνευματικές καί παιδικές κατασκηνώσεις τής Αστυνομίας. Έξέδωσε τήν Ιστορία τής Σχολής Αστυνομίας (Μεσογείων) καί τών Ιερών Ναών της καί άλλα εποικοδομητικά καί πνευματικά βιβλία καί έντυπα.


Μητροπολίτης Σάμου εξελέγη στίς 19 Ιουνίου 1995, έχειροτονήθη στόν Καθεδρικό Ναό Άγίας Τριάδος Πειραιώς τό Σάββατο 22 Ιουνίου 1995 καί ενθρονίστηκε στή Σάμο στίς 10 Σεπτεμβρίου του ίδίου έτους.

                   ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΜΟΥ & ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ      

6.5.1972               Κουρά εις Μεγαλόσχημον Μοναχόν τοϋ Δοκίμου ’Αδελφού τής Ίερας Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Ευαγγέλου Πιστολή, εις ον έδόθη τό μοναχικόν ονομα Ευσέβιος, ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου.

7.5.1972               Χειροτονία εις Διάκονον τοΰ Μοναχού Ευσεβίου Πιστολή ύπό τοϋ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου εν τω Ίερω Ναω Τιμίου Σταυρού Αιγάλεω.

28.11.1976           Χειροτονία εις Πρεσβύτερον τοΰ Διακόνου Ευσεβίου Πιστολή καί άπονομή εις αυτόν τοϋ όφφικίου τοϋ Αρχιμανδρίτου, ύπό τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ρωγών κ. Καλλινίκου, εν τω Ίερω Ναω Προφήτου Ήλιού Παγκρατίου, συγχειροτονούντων τών, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Χριστοδούλου καί τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ταλαντίου κ. Αμβροσίου.

19.7.1995             'Εκλογή ύπό τής Ίερας Συνόδου τής Ιεραρχίας τής ’Εκκλησίας τής 'Ελλάδος τοϋ ’Αρχιμανδρίτου Εύσεβίου Πιστολή εις Μητροπολίτην τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί ’Ικαρίας, καί τέλεσις τοΰ Μικροϋ καί Μεγάλου Μηνύματος.

22.7.1995             Χειροτονία εις ’Επίσκοπον τοϋ εκλεγμένου Μητροπολίτου Σάμου καί Ικαρίας Εύσεβίου Πιστολή ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου έν τω Καθεδρικώ Ίερω Ναω 'Αγίας Τριάδος Πειραιώς, συγχειροτονούντων πολλών Μητροπολιτών.

31.8.1995             Διαβεβαίωσις ένώπιον τοΰ Προέδρου τής Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου παρουσία τοΰ ’Αρχιεπισκόπου ’Αθηνών καί πάσης Ελλάδος (κυροϋ) Σεραφείμ. Άναγνωρισθείς καί κατασταθείς μέ τό άπό 23.8.1995 Προεδρικόν Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. 146/30.8.1995 τεϋχος Ν.Π.Δ.Δ.).

10.9.1995             Τελετή ένθρονίσεως τοϋ Μητροπολίτου Σάμου κ. Εύσεβίου έν τω Μητροπολιτικώ Ίερω Ναω 'Αγίου Νικολάου Βαθέος. ύπό τοΰ Τοποτηρητοΰ τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί Ικαρίας Μητροπολίτου Χίου κ. Διονυσίου, συμπροσευχομένων πολλών Μητροπολιτών καί πλήθους λαοΰ.

Εκτύπωση Email

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ.κ.ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ

agiasmos_sxolio.jpg

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ σήμερα ξεκινᾶ ἡ καινούργια σχολική χρονιά καί παράλληλα ἀρχίζει ἕνας ἀκόμη προσωπικός σας ἀγῶνας γιά τήν κατάκτηση τῆς γνώσεως, μέσα στίς πνευματικές κυψέλες τῶν Σχολείων μας.

Στό ξεκίνημά σας αὐτό ἀπαιτεῖται νά ἐπιδείξετε ζῆλο γιά μάθηση, θάρρος, δύναμη, ἐπιμονή, ὑπομονή καί κυρίως ἐλπίδα ἀδιάπτωτη.

Γιά τήν ἐπιτυχῆ ἔκβαση τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ ἀγῶνα σας χρειάζεται νά στρέψετε τά μάτια σας στό Θεανδρικό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Νά λάβετε γιά παράδειγμα τούς Ἁγίους μας καί κυρίως τούς Τρεῖς Ἱεράρχες, τόν Ἅγιο Βασίλειο τόν Μέγα, τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο καί τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, οἱ ὁποῖοι συνδύασαν τήν πίστη στόν Χριστό μέ τήν γνώση τοῦ κόσμου. Ἔτσι ἀπέκτησαν ἐπιστημοσύνη, ἀλλά καί ἀρετή. Σπούδασαν στά σχολεῖα καί τίς σχολές τῆς ἐποχῆς τους, ἀλλά  πάνω ἀπό ὅλα ἀναδείχθηκαν μορφωμένοι ἐν Χριστῷ.

Ἐμπιστευθεῖτε λοιπόν τόν Κύριό μας Ἰησοῦν Χριστόν καί τήν ἐγγυημένη ὁδό τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Πορεύεσθε μέ χαρά τόν δρόμο πρός τό Σχολεῖο Σας, ἀλλά μήν ξεχάσετε καί τόν δρόμο πρός τήν Ἐκκλησία.

Εὔχομαι ὁλόψυχα καί προσεύχομαι νά ἐργασθεῖτε πνευματικά, γιά νά ἀποκτήσετε γνώση καί ἀρετή καί νά ἐπιτύχετε στούς στόχους Σας.

Ἐπίσης εὔχομαι καί παρακαλῶ τόν Κύριο νά εὐλογήσει καί τούς σεβαστούς δασκάλους καί καθηγητές σας, ὅπως καί τούς ἀγαπητούς σας γονεῖς, πού μοχθοῦν γιά τήν πρόοδο καί τήν προκοπή Σας.

Καλή κι εὐλογημένη χρονιά !

Μέ πατρική ἀγάπη

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

† Ο ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ

 

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ. κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗι ΕΟΡΤΗι ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

koimisi-theotokou-000-768x465.jpg

Ἀγαπητοί μου,

Καμιά ἄλλη προσωπικότητα, κανένα ἅγιο ἤ μάρτυρα, κανένα Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας ἤ ἀθλητή τῆς πίστεως δέν περιβάλλουν μέ τόσο σεβασμό οἱ Χριστιανοί, ὅσο τήν ὑπεραγία Θεοτόκο. Αὐτή μετά τόν Θεό, εἶναι ἡ περισσότερο σεβάσμια μορφή γιά τόν χριστιανικό κόσμο. Ἐμπνεόμενη ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα προανήγγειλε τήν πανανθρώπινη δόξα Της, χωρίς νά πάψει οὔτε γιά μιά στιγμή νά εἶναι βαθύτατα ταπεινόφρονη κόρη. «Ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι αἵ γενεαί», εἶπε στήν Ἐλισάβετ. «Δέν εἶναι τῆς δικῆς Της γλώσσας τά προφητικά αὐτά λόγια, γράφει ὁ Ὠριγένης. Εἶναι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος προφητεία. Καί βλέπουμε ἐμεῖς σήμερα τήν πραγματοποίηση τοῦ προφητικοῦ αὐτοῦ λόγου. Διότι ποιά γενεά ἀπό τήν ἡμέρα ἐκείνη δέν μακαρίζει τήν Θεοτόκο;».

Καί ὁ ἱστορικός πού ἐρευνᾶ αὐτό τό μέγα γεγονός, εἶναι ἀπό τά πράγματα ὑποχρεωμένος νά ὁμολογήσει ὅτι ξεπληρώθηκε καί ἐκπληρώνεται στή γῆ καί τόν οὐρανό ἡ προφητεία τῆς ταπεινῆς κόρης: «Ἐποίησέ μοι μεγαλεῖο ὁ Δυνατός… Ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι οἱ γενεαί».

 Τί ὀμορφιά ψυχῆς! Δέν κρατάει τίποτα γιά τόν ἑαυτό Της. Τά πάντα ἀποδίδει στόν δωρεοδότη Κύριό της. Αὐτή, ἔστω καί ἄν ὑψώνεται ὡς τόν οὐρανό, ἔστω καί ἄν ἀξιώνεται νά γίνει μητέρα τοῦ Θεοῦ, μένει ταπεινή «δούλη». Δέν συναρπάζεται ἀπό τό ἀσύλληπτο μέγεθος τῆς τιμῆς. Ἀναγνωρίζει ὅτι στό πολύ ἔλεος τοῦ Ὑψίστου, ὀφείλει τά μεγαλεῖα πού Τῆς «ἐποίησεν ὁ δυνατός». Ἔγινε τό ἁγιασμένο ὄργανο γιά τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί θά Τήν μακαρίζουν ὅλες οἱ γενεές χάρις στήν εὔνοια καί ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Ξεχειλίζει ἡ ἁγία ψυχή Της ἀπό ἱερά συναισθήματα πού ἀναβλύζουν φυσικά καί αὐθόρμητα ἀπό μιά καρδιά πού ζυμώθηκε μέ τό πνεῦμα τῆς Γραφῆς, ἀπό τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

Πῶς νά τολμήσουμε ἐμεῖς οἱ ταπεινοί καί ἁμαρτωλοί νά ἀτενίσουμε τόν οὐρανό; Αἰσθανόμαστε τήν ἀνάγκη τῆς πρεσβείας Της. Καί ἡ Παναγία μας ὑψώνει τά δύο Της χέρια, προσβλέπει τόν Υἱό της καί Θεό καί δέεται γιά κείνους πού τήν ἐπικαλοῦνται. Εἶναι ἡ Δεομένη Παναγία. Μπροστά Της ἔχει τή βεβαιότητα ὁ πιστός, ὅτι «πολλά ἰσχύει δέησις μητρός πρός εὐμένειαν δεσπότου». Ἡ Παναγία δέν δέεται μόνο γιά τά παιδιά Της, ἀλλά καί τά ἐπισκέπτεται σέ κάθε ἀνάγκη τους. Γί αὐτό σε μίαν ἄλλη εἰκόνα φέρει τό ὄνομα «Ἐπίσκεψις».

Στούς βυζαντινούς χρόνους τήν Ὁδηγήτρια ἔπαιρναν μαζί τους οἱ αὐτοκράτορες γιά νά ὁδηγεῖ τά στρατεύματά τους στή νίκη, κατά τούς ἀγῶνες τους ἐναντίον τῶν βαρβάρων καί ἀπίστων. Σήμερα Τήν ἐπικαλούμαστε, νά μᾶς ὁδηγεῖ στούς πνευματικούς ἀγῶνες καί στήν πορεία γιά μιά ἀληθινά πετυχημένη ζωή.

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ὁ ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης, γνωστός γιά τή βαθιά εὐλάβειά του πρός τή Θεοτόκο, γράφει: «Καθώς ἀπέραντος καί ἀκατάληπτος ὑπῆρξε ἡ ἀγάπη τῆς Παναγίας, ἔτσι ἀπέραντος ἦταν καί ὁ πόνος Της καί ἀκατάληπτος μένει γιά μᾶς, διότι λίγη εἶναι ἡ ἀγάπη μας γιά τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους… Ὦ, πόσο ἀγαπᾶ ἡ Παναγία ὅλους ὅσοι φυλάγουν τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ καί πόσο λυπεῖται καί θλίβεται γιά κείνους πού δέν μετανοοῦν…».

Στήν Παναγία μας, λοιπόν, ἄς δώσουμε καί μεῖς τή χαρά τῆς ἐν Χριστῷ  ζωῆς καί μετανοίας μας. Ἄς γίνει ἡ ζωή μας ταπεινός ὑμνητής τῶν μεγαλείων Της μέ τή χάρη τοῦ Υἱοῦ Της, γιατί ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀδύνατον νά ὁλοκληρώσουμε μέ τίς δικές μας δυνάμεις τήν ὑμνωδία, τήν εὐχαριστία καί τήν δοξολογία πού ἀξίζει στήν «Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν».

 Καί ἄς Τήν παρακαλοῦμε νά μήν πάψει νά πρεσβεύει γιά τά νησιά μας, τήν πατρίδα μας την Ἑλλάδα καί ὅλους τούς λαούς τῆς γῆς, νά γνωρίσουν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ τόν μόνον Ἀληθινόν Θεόν, τόν ὁποῖον Ἐκείνη γιά τήν ὑπερβάλλουσα καθαρότητά Της, ἀξιώθηκε νά περιβάλει μέσα στά παρθενικά Της σπλάχνα. Ναί, «ὦ γλυκύτατη καί πρᾶγμα καί ὄνομα Μαριάμ»! (Ἄγ. Νικόδημος).

Χρόνια πολλά!

Με ὅλη μου την ἀγάπη

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

 

+ Ο ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου καί Ἰκαρίας κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ἐπί τῷ Ἁγίῳ Πάσχᾳ

anastasi-christou.1.jpg

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Ἀνάσταση γιά μᾶς τούς Ὀρθόδοξους δέν εἶναι μιά συνηθισμένη γιορτή χαρᾶς. Εἶναι ἡ γιορτή τῆς χαρᾶς. Γι’ αὐτό ὅλοι οἱ ἀναστάσιμοι ὕμνοι εἶναι θριαμβευτικοί καί εὐφρόσυνοι ὄχι μόνο κατά τό περιεχόμενο, ἀλλά καί κατά τό μέλος. Ὁ ἀναστάσιμος ὄρθρος καί ἡ ἀναστάσιμη λειτουργία τελοῦνται στούς ναούς μας καθώς οἱ πιστοί κρατοῦν ἀναμμένες τίς λαμπάδες τους. Ποτέ ἄλλοτε ὁ Ὀρθόδοξος ναός δέ λούζεται τόσο πλούσια μέ τόσο ἄπλετο φῶς ἐπί τόσες ὧρες.

 Ταυτόχρονα ὁ ὕμνος «Χριστός Ἀνέστη» μέ τό βαθύ, τό πλούσιο καί τόσο ἐκφραστικό «θανάτῳ θάνατον πατήσας» ψάλλεται ἤ λέγεται στούς ὀρθόδοξους ναούς πολλές φορές, γιά νά ὑπογραμμίσει τόν μεγαλύτερο θρίαμβο καί τή βασικότερη νίκη τοῦ Χριστοῦ. Τή νίκη κατά τοῦ θανάτου.

Ὅπου λάμπει τό Φῶς, ἐκεῖ διαλύεται τό σκοτάδι. Ὅπου θριαμβεύει ἡ ζωή, ἐκεῖ καταργεῖται ὁ θάνατος. Ὁ Χριστός, ὁ ζωοδότης, κατεβαίνει στόν Ἅδη καί διαλύεται τό σκοτάδι! Μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ τό σκοτάδι τοῦ Ἅδη γεμίζει ἀπό Φῶς.

 Χριστός Ἀνέστη! Δέν ὑπάρχει ἄλλη εἴδηση. Δέν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο ἐπάνω στή γῆ. Αὐτό δίνει νόημα ὑπάρξεως στά πάντα. Ὅ,τι ὑπάρχει, ὅ,τι ζεῖ, ὅ,τι ἀναπνέει, ὅ,τι αἰσθάνεται… ὑπάρχει, ζεῖ, ἀναπνέει, αἰσθάνεται, γιατί ὁ Χριστός ἀναστήθηκε. Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνασταινόταν, ὅλα θά ἦταν νεκρά ἐπάνω στή γῆ.

Ὅλα κρατημένα ἀπό τήν παγωνιά τοῦ θανάτου. Τώρα ὅλα ζοῦν, ὅλα χαίρονται, ὅλα πανηγυρίζουν, ὅλα τραγουδοῦν. Ψάλλουν τόν παιάνα: «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».

Ὁ Χριστός πού ἀναστήθηκε ἔδωσε ζωή σ’ αὐτούς πού ἦταν στά μνήματα. Καί ἀνέστησε κι ἐμᾶς.  Μᾶς ἀνέστησε ἀπό τόν θάνατο, τόν Ἅδη, τήν ἁμαρτία, πού ὁδηγεῖ στόν θάνατο καί στόν Ἅδη.

 Πῶς νά μήν ἐκρήγνυται ἡφαίστειο χαρᾶς μέσα μας, δοξολογίας καί εὐχαριστίας στόν Ἀναστάντα!

Ὁ θεῖος Παῦλος τήν ἀλήθεια αὐτή τήν παριστᾶ μέ δύο λέξεις: Ὁ Χριστός, λέει, «ἠγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν» (Ρωμ.δ,25), ἀναστήθηκε γιά νά μᾶς δικαιώσει ἐνώπιόν του Θεοῦ, δηλαδή γιά νά μᾶς σώσει.

Παράλυτος ὁ Ἀδάμ. Παράλυτη ἡ Εὕα. Παράλυτοι ὅλοι  ἐμεῖς ἀπό τήν ἁμαρτία. Θά μᾶς σώσει ὁ Ἀναστάς. Θά μᾶς τραβήξει ἐπάνω ἀπό τά μνήματα· τά μνήματα τῶν κακιῶν μας, τῶν παθῶν, τῆς ἁμαρτίας, τοῦ πνευματικοῦ θανάτου.

Ἀρκεῖ νά τό θέλουμε. Ἀρκεῖ νά τό ζητοῦμε. Νά ζητοῦμε. Ἐκεῖνον! Τόν Δυνατό, τόν Ἀναστάντα! Νά προσβλέπουμε στό βλέμμα Του, ὅπως στήν εἰκονογραφία ὁ Ἀδάμ, νά Τόν παρακαλοῦμε νά ἔρθει νά μᾶς σώσει, νά μᾶς λυτρώσει. Καί θά τό κάνει. Γί αὐτό ἀναστήθηκε, «διά τήν δικαίωσιν ἠμῶν».

Δέν μᾶς καταδικάζουν οἱ ἁμαρτίες μας. Γιατί ὁ Χριστός ἀναστήθηκε καί μᾶς σηκώνει ἀπό αὐτές, ἐάν τό θελήσουμε καί Τόν καλέσουμε στή ζωή μας. Αὐτό δείχνει ἡ ἔγερση τοῦ Ἀδάμ ἀπό τό μνημεῖο.

 Ἀγαπητά μου παιδιά, ὁ Χριστός ἀναστήθηκε!

Τούτη τήν ἀλήθεια μη τή λησμονεῖτε ποτέ. Ὁτιδήποτε κι ἄν ἔρθει νά σᾶς πικράνει τή ζωή ἤ νά σᾶς ἀφαιρέσει τήν ἐλπίδα, σεισμός, πανδημία, θλίψεις, δοκιμασίες. Τίποτε δέν μπορεῖ νά μᾶς στερήσει τόν οὐρανό. Ὁ οὐρανός εἶναι δικός μας.

Τόν κλείσαμε κάποτε ἐμεῖς μέ τήν παρακοή μας στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός ὅμως μέ τόν θάνατό Του ἐπάνω στό Σταυρό ἐπάτησε τόν θάνατο. Καί μέ τήν ἔνδοξη Ἀνάληψή Του μᾶς ἄνοιξε μιά γιά πάντα τόν οὐρανό. Ἀπό τότε δέν μπορεῖ κανείς νά μᾶς τόν κλείσει.

Ὁ θάνατος εἶναι μόνο ἕνα ἐπεισόδιο στή ζωή μας. Μᾶς θυμίζει ἁπλά τήν ἁμαρτία, ἀπό τήν ὁποία μᾶς λύτρωσε ἡ θεϊκή ἀγάπη.

Ἄς ἑορτάσουμε τήν Ἀνάσταση με πίστη καί ἀγάπη στόν Χριστό μας, μέ ἀγάπη σέ κάθε συνάνθρωπο μας. Ὅλοι μαζί ἑνωμένοι, εἰρηνικοί καί ὁμονοοῦντες.

Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ καί ΙΚΑΡΙΑΣ κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟΝ 200 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1821

 

25η-Μαρτίου1-1.jpg

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Συμπληρώνονται σήμερα 200 χρόνια ἀπό τήν Ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας προετοίμασε πνευματικά τήν Ἐθνική μας Παλιγγενεσία στηρίζοντάς την ἐπί τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Σύμφωνα μέ τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ πρός τήν Παναγία μας, ἑορτάζουμε τόν ἐρχομό τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου»,  ὅπως ὁμολογοῦμε καί στό Σύμβολο τῆς Πίστεως.  Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἔρχεται δυναμικά στόν κόσμο γιά νά καταργήσει τήν δύναμη τῆς ἁμαρτίας καί τήν ἰσχύ τοῦ θανάτου καί νά ὁδηγήσει τόν ἄνθρωπο στήν ἐλευθερία καί τή σωτηρία του. Μέ τήν δύναμη τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου τώρα ὁ ἄνθρωπος καί μέ τήν Χάρη, πού λαμβάνει ἀπό αὐτόν μέσα ἀπό τόν πνευματικό του ἀγῶνα, ἐλευθερώνεται ἀπό τόν διάβολο καί τά πάθη του. Ἔχοντας βιώσει στή συνέχεια τήν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἁπλόχερα παρέχεται μέσα ἀπό τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, μπορεῖ νά ἀγωνισθεῖ γιά νά ἀποτινάξει κάθε ζυγό ἀπό τον τράχηλό του. Ἐκεῖνος δηλαδή πού ζεῖ τήν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, βρίσκει τό σθένος νά ἀγωνισθεῖ γιά τήν ἀνεξαρτησία του ἀπό τήν ὁποιαδήποτε σκλαβιά.

Σέ αὐτό τό πνευματικό ὑπόβαθρο στηρίχθηκε ὁ ξεσηκωμός τοῦ 1821. Γιά τόν λόγο αὐτό καί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση ὁρίσθηκε νά λάβῃ ἀρχή ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, στίς 25 Μαρτίου τοῦ 1821! Μέ ἀφετηρία τήν παλιγγενεσία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀπό τόν Χριστό, φθάσαμε στήν ἐθνική μας παλλιγενεσία.  

Οἱ Πατέρες μας ἀγωνίσθηκαν μέ σθένος κι ὁ Θεός περιέβαλε μέ τήν χάρη Του τόν ἀγῶνα τους. Καί τοῦτο διότι οἱ Ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες πρόγονοί μας διακρίνονταν ἀφ’ἑνός μέν γιά τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν ἀφοσίωσή τους στήν Ἐκκλησία καί ἀφ’ἑτέρου γιά τήν ἀγάπη τους πρός τήν Πατρίδα, πού ἔφθανε μέχρι θυσίας. Γιά νά τό διαπιστώσουμε αὐτό, ἀρκεῖ νά ἐξετάσουμε τίς Σημαῖες τοῦ ἀγῶνος, οἱ ὁποῖες καθ’ ὅλη τήν Ἑλληνική Ἐπικράτεια, εἶχαν πάντοτε εὐδιάκριτο τό σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μέ ἄλλα χριστιανικά σύμβολα καί τίς λέξεις ἤ τά ἀρχικά τῶν λέξεων: ἤ ἐλευθερία ἤ θάνατος. Εἶναι κρίμα πραγματικά, πού λείπει τό ἱερό σύμβολο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τό σῆμα, πού δημιουργήθηκε γιά τούς ἑορτασμούς τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Τί θά εἶχαν νά ἀπαντήσουν ἄραγε οἱ ὑπεύθυνοι στόν στρατηγό Μακρυγιάννη, πού τονίζει μέ ἔμφαση στά ἀπομνημονεύματά του: «Ἐμεῖς μέ σκιάν μας τόν Τίμιον Σταυρόν ἐπολεμήσαμεν ὁλοῦθε... Καί αὐτός ὁ Σταυρός μᾶς ἔσωσε.» Ἐνῶ ὁ ναύχρχος Ἀνδρέας Μιαούλης πρίν τίς ναυμαχίες του εὐχόταν λέγοντας: «Ἐλπίζω μέ τήν βοήθειαν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί τῶν θεοπειθῶν τῆς Πατρίδος εὐχῶν σύντομα νά σᾶς χαροποιήσω»

Ἴσως δέν γνωρίζουμε καί γι’ αὐτό πρέπει νά μάθουμε, πώς ἡ πρώτη Ἑλληνική Σημαία, ἡ ὁποία εἶχε τόν λευκό σταυρό ἐπάνω σέ γαλανό ὕφασμα, ἐξυφάνθηκε  τό 1816 ἀπό τούς Κολλυβᾶδες Πατέρες, πού ξεκίνησαν ἀπό τήν Ἱ. Μ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Λευκάδας Ἰκαρίας καί κατέληξαν στήν Σκιάθο.

Ἀξίζει νά σημειώσουμε πώς αὐτοί οἱ Πατέρες τῆς φιλοκαλικῆς Ἀναγέννησης τοῦ 18ου αἰῶνος, πού ὀνομάσθηκαν καί Κολλυβᾶδες σήκωσαν τό βάρος τῆς πνευματικῆς καί ἐθνικῆς ἀφύπνισης τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μέ κόπους καί θυσίες, ὡς Λειτουργοί καί Ἐξομολόγοι, ἀγωνίσθηκαν, ὥστε τό ὑπόδουλο Γένος μας συγκροτήσει ἐκ νέου τήν πνευματική του ζωή, μέ τή συχνή θεία Μετάληψη, τόν ἀπαραίτητο Ἐκκλησιασμό τήν Κυριακή, ὡς κατ’ ἐξοχήν ἡμέρας θείας Κοινωνίας καί τήν συνεχῆ καί ἀδιάλειπτη προσευχή.

Οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες ἀνταποκρίθηκαν στήν κλήση τῆς Μητέρας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Καταλάβαιναν, πώς μόνο ἡ Ἐκκλησία τούς ἀγαπᾶ, γιατί ζῶντας μέσα στήν Ἐκκλησία γιά 400 χρόνια διαφύλαξαν μαζί μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη τους καί τήν Ἑλληνική τους ταυτότητα. Ἔτσι ἄρχισαν νά προσεύχωνται ἐντονώτερα, νά ἐκκλησιάζωνται περισσότερο, νά νηστεύουν ἀνυπερθέτως τίς Τετάρτες, τίς Παρασκευές καί τίς Σαρακοστές. Ταυτόχρονα ἐξομολογούνταν καί κοινωνούσαν τακτικά. Μέ ὅλα αὐτά διατήρησαν τήν ἰδιοπροσωπεία καί τόν πολιτισμό τους καί διακρίνονταν εὐχερῶς ἀπό τούς μουσουλμάνους Τούρκους. Ἔζησαν τήν ἐμπειρία τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί ἔμαθαν πλέον, πώς μέ τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ μποροῦν νά σταθοῦν ἔναντι ὅποιου τούς ἐχθρεύεται ἤ ἐπιβουλεύεται τήν ἐλευθερία τους καί πάντοτε νά νικοῦν, ὡς ὁ Δαβίδ τόν Γολιάθ κι ὡς ὁ Νέστορας τόν Λυαῖο!

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας μέ τή ζωή καί τή διδασκαλία της στήριξε πνευματικά τήν ἐξέγερση καί προετοίμασε μυστικά καί ἐκ Θεοῦ τήν πορεία τῆς ἐθνικῆς μας παλιγγενεσίας. Σημαντική ἀπόδειξη γι’ αὐτό, εἶναι οἱ Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι μέ τή θυσία τους ἀναχαίτισαν τόν ἐθνικό καί θρησκευτικό ἀποχρωματισμό, πού ἐπιχειροῦσε ὁ Τοῦρκος δυνάστης μέ τόν ἐξισλαμισμό καί τό φρικτό παιδομάζωμα. Τοῦτο φανερώνει τήν ταύτιση Ἕλληνα καί Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ, ὅπως λέει καί ἡ δημοτική μοῦσα: «γίνεσαι Τοῦρκος διάκο μου, τήν πίστη σου ν’ἀλλάξεις;»

Ἄν κάποιος ἀμφιβάλλει γι’ αὐτόν τόν συλλογισμό, ἄς διαβάσει τά ἀπομνημονεύματα τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821, ὅπως τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κολοκοτρώνη ἤ τοῦ Φωτάκου, πού ἦταν ὑπασπιστής τοῦ Κολοκοτρώνη. Ἐκεῖνος ὁμιλεῖ γιά τά κρυφά σχολειά, τά ὁποῖα ἀποσιωποῦν πολλοί σύγχρονοι ἱστορικοί καί λέει: «μόνοι των οἱ Ἕλληνες ἐφρόντιζον διά τήν παιδείαν ἡ ὁποία ἐσυνίστατο εἰς τό νά μανθάνουν τά κοινά γράμματα καί ὀλίγην ἀριθμητικήν ἀκανόνιστον. ἐν ἐλλείψει δέ διδασκάλου ὁ ἱερεύς ἐφρόντιζε περί τούτου. Ὅλα αὐτά ἐγίνοντο ἐν τῷ σκότει καί προφυλακτά ἀπό τούς Τούρκους»!!! Οἱ Ἱερεῖς μας δηλαδή, ὄχι μόνο προσέρχονταν στόν ἀγῶνα ὁλόθυμα, ἀλλά ἐπιπλέον δίδασκαν τήν πίστη καί διέσωζαν τήν ἑλληνική γλῶσσα καί τόν πολιτισμό μας, ὅπως ἀναφέρουν ἐπίσης καί ξένοι περιηγητές, πού δέν ἦταν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὅπως ὁ Γάλλος Πουκεβίλ.

Κι ἄν δέν καλυφθεῖ ἀπό ὅλα αὐτά, τότε ἄς στρέψει τήν ματιά του στήν κλειστή πόρτα τοῦ Πατριαρχείου, πού σφραγίσθηκε στίς 10 Ἀπριλίου 1821, τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα μέ τόν  ἀπαγχονισμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄. Ὁ μεγάλος αὐτός Ἐθνο-ἱερομάρτυρας, θεωρήθηκε ἀπό τούς Τούρκους ὁ κύριος ἠθικός αὐτουργός τοῦ ξεσηκωμοῦ τῶν Ἑλλήνων μαζί μέ τήν στρατιά τῶν περίπου 10.000 καταγεγραμμένων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, πού θυσιάσθηκαν γιά τήν πατρίδα μας. Ἀριθμός πού συμπληρώνεται ἀπό τίς ἑκατοντάδες Κληρικῶν καί Μοναχῶν, πού θυσιάστηκαν στούς Μακεδονικούς ἀγῶνες, τήν γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἤ τήν Μικρασιατική Καταστροφή μέ τόν ξεριζωμό τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τό πανάρχαιο λίκνο του κι ἀπό ἐκείνους ἀκόμη, πού συμμετέσχον στήν ἐποποιϊα του 1940 ὑπογράφοντας μέ τό αἷμα τους «τοῦ Χριστοῦ τήν πίστιν τήν Ἁγίαν καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερίαν»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος δεν μπορεῖ νά μή συμμετάσχει στούς ἐθνικούς-ἀπελευθερωτικούς μας ἀγῶνες, διότι το ἔργο του και στήν περίοδο της εἰρήνης εἶναι ἀπελευθερωτικό. Ὁ Ἐπίσκοπος καί μετά ἀπό αὐτόν οἱ Ἱερεῖς οἰκονομοῦν τήν Χάρη του Θεοῦ γιά νά ἐλευθερώνονται οἱ ἀνθρώπινες ψυχές ἀπό τήν δουλεία τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου. Ὁ μακαριστός πλέον π. Γεώργιος Μεταλληνός ἔλεγε πώς: «ἡ σημαντικότερη προσφορά τοῦ ἱεροῦ Κλήρου στο Ἔθνος μας δεν εἶναι τόσο ἡ ἀναμφισβήτιτη συμμετοχή του στις ἔνοπλες εξεγέρσεις και συγκρούσεις, ὅσο ἡ συμβολή του στη συντήρηση του ἑλληνορθοδόξου φρονήματος τοῦ Γένους και τή διατήρηση τῆς ἀγάπης του γιά την ἐλευθερία, πού μᾶς δώρισε ὁ Θεός.» Ἀμήν.

 

Μέ πολλές εὐχές καί ἀγάπη Χριστοῦ 

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

ΑΓΙΟΛΟΓΙΟΝ

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

Άυριο
γιορτάζουν:

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Σήμερα:

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30