Ἡ Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας στὴ Θεσσαλονίκη – Ἡ παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας.

Μὲ ξεχωριστὴ πνευματικὴ χαρὰ καὶ συγκίνηση ἡ πόλη τῆς Θεσσαλονίκης ὑποδέχθηκε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση σαράντα ἐτῶν ἀπὸ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα εἶχε τελέσει ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κυρὸς Παντελεήμων Χρυσοφάκης, ὁ ὁποῖος προηγουμένως εἶχε διακονήσει ὡς Μητροπολίτης Σάμου καὶ Ἰκαρίας.

Ἡ Ἁγία Ζώνη, ἕνα ἀπὸ τὰ πολυτιμότερα καὶ ἱερότερα κειμήλια τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ ὁποῖο συνδέεται μὲ τὴν ἐπίγεια παρουσία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Ζώνης Βλαμαρῆς Σάμου, κομιζομένη ὑπὸ τοῦ Καθηγουμένου αὐτῆς, Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀμφιλοχίου Φλεβάρη, καὶ τέθηκε σὲ προσκύνηση τῶν πιστῶν στὸν Ἱερὸ Ναὸ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, ἀπὸ τὶς 4 ἕως καὶ τὶς 11 Νοεμβρίου 2026.

Ἡ προσκύνηση τῆς Ἁγίας Ζώνης ἀποτέλεσε γιὰ χιλιάδες πιστοὺς μία ξεχωριστὴ πνευματικὴ ἐμπειρία. Ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, πολλοὶ νέοι, μητέρες μὲ μικρὰ παιδιά, προσῆλθαν μὲ ὑπομονὴ καὶ κατάνυξη, γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ ἱερὸ σέβασμα τῆς Παναγίας. Μὲ ἱερὸ δέος καὶ εὐλάβεια κατέθεσαν μπροστὰ στὴν Ἁγία Ζώνη τὴν πίστη, τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσευχές τους, ἐμπιστευόμενοι στὴ Μητέρα τοῦ Κυρίου καὶ Μητέρα ὅλων μας τὸν καθημερινὸ ἀγῶνα τῆς ζωῆς τους. Ἡ Ἁγία Ζώνη παραμένει πολύτιμο σημεῖο τῆς μητρικῆς παρουσίας καὶ σκέπης τῆς Παναγίας, τῆς Μητέρας τοῦ Πόνου καὶ τῆς Ἐλπίδας.

Ἀπὸ τὴν Πέμπτη 5 ἕως καὶ τὴν Τρίτη 10 Νοεμβρίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Εὐσέβιος βρέθηκε στὴ Θεσσαλονίκη, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, προκειμένου νὰ συμμετάσχει στὶς λατρευτικὲς καὶ ἑόρτιες ἐκδηλώσεις ποὺ πραγματοποιήθηκαν πρὸς τιμὴν τῆς Ἁγίας Ζώνης.

Τὴν Κυριακὴ 8 Νοεμβρίου, ὁ Σεβασμιώτατος συλλειτούργησε μὲ τὸν οἰκεῖο Ποιμενάρχη, Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο, στὸν Ἱερὸ Ναὸ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Μητροπολίτης μας κήρυξε τὸν θεῖο λόγο, ἀναφερόμενος στὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, στὴ συμπλήρωση σαράντα ἐτῶν ἀπὸ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, καθὼς καὶ στὴν παρουσία τοῦ ἱεροῦ σεβάσματος τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὴ Θεσσαλονίκη. Ἐπίσης, εὐχαρίστησε τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο, καθὼς καὶ τὸν Προϊστάμενο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Νικόλαο Παπαγεωργίου, γιὰ τοὺς κόπους, τὴν ἀγάπη καὶ τὴ φροντίδα τους. Στὴ Θεία Λειτουργία συμμετεῖχαν πολλοὶ πιστοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ Σάμιοι ποὺ διαμένουν στὴ Θεσσαλονίκη, μέλη τοῦ Σαμιακοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης «Ὁ Πυθαγόρας». Στὸ πλαίσιο τῶν ἐκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε καὶ ἡ ἐπίσημη δοξολογία γιὰ τὴν ἕνωση τῆς Σάμου μὲ τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴ συμμετοχὴ συμπατριωτῶν μας, οἱ ὁποῖοι τίμησαν μὲ τὴν παρουσία τους τὴ σημαντικὴ αὐτὴ ἱστορικὴ ἐπέτειο.

Ἀκολούθως, ὁ Σύλλογος Σαμίων Θεσσαλονίκης «Ὁ Πυθαγόρας» παρέθεσε δεξίωση σὲ παρακείμενο χῶρο, προσφέροντας στοὺς παρευρισκομένους σαμιακὰ ἐδέσματα, σὲ ἕνα ὄμορφο καὶ ἐγκάρδιο κλῖμα φιλοξενίας καὶ ἐπικοινωνίας. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δεξιώσεως, ἡ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου κ. Ἐλισάβετ Κουτελοπούλου ἀναφέρθηκε στὴ σημασία τῆς ἐπετείου τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ στὴ διατήρηση τῶν δεσμῶν τῶν ἀποδήμων Σαμίων μὲ τὴ γενέτειρά τους. Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας ἀπηύθυνε ἐγκάρδιο χαιρετισμό, ἐκφράζοντας τὴ χαρά του γιὰ τὴ συνάντηση μὲ τοὺς συμπατριῶτες μας, συγχαίροντας τὸν Σύλλογο γιὰ τὴ διαρκῆ παρουσία καὶ τὴν προσφορά του καὶ καλοῦντας ὅλους σὲ ἑνότητα καὶ ἀγάπη πρὸς τὸ νησί μας.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας, ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στὴν πόλη τῶν Σερρῶν, προκειμένου νὰ παραστεῖ στὴν ἐπετειακὴ ἐκδήλωση μὲ τίτλο «Χάριν ἀντὶ Χάριτος», ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε στὴν αἴθουσα «Ἀστέρια», μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση εἴκοσι πέντε ἐτῶν ἀρχιερατικῆς διακονίας τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερρῶν καὶ Νιγρίτης κ. Θεολόγου.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς παραμονῆς του στὴ Θεσσαλονίκη, ὁ Ποιμενάρχης μας ἐπισκέφθηκε τοὺς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Κασσανδρείας κ. Νικόδημο, Μιλήτου κ. Ἀπόστολο, Νεαπόλεως καὶ Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνο, Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἑορδαίας κ. Εἰρηναῖο, καθὼς καὶ τὸν Γέροντα Μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης κ. Θεόκλητο.

Ἐπίσης, πραγματοποίησε προσκύνημα στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὴ Σουρωτή, ὅπου προσκύνησε τὸν τάφο τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, καθὼς καὶ στὶς μοναστικὲς ἀδελφότητες τοῦ Πανοράματος, στὸ Ἱερὸ Ἀνδρῶον Ἡσυχαστήριο «Ἡ Ἁγία Τριάς», στὸ Ἱερὸ Γυναικεῖο Ἡσυχαστήριο «Τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου» καὶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.

Ἰδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε ἡ ἐπίσκεψή του στὸν τάφο τοῦ μακαριστοῦ προκατόχου του, τοῦ ἀπὸ Σάμου καὶ Ἰκαρίας Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κυροῦ Παντελεήμονος Χρυσοφάκη, ὁ ὁποῖος βρίσκεται στὸ προαύλιο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης. Ἐκεῖ τέλεσε τρισάγιο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του, τιμώντας τὴ μνήμη ἑνὸς Ἱεράρχη ποὺ διακόνησε μετὰ ἐνθέρμου ζήλου καὶ πολλῆς ἀγάπης τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Σάμου καὶ Ἰκαρίας ἐπὶ ἐννέα ἔτη (1965–1974), πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνάδειξή του στὸν Μητροπολιτικὸ Θρόνο τῆς Θεσσαλονίκης.

ΚΗΡΥΓΜΑ: Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 – (Ἑβρ. β΄ 2-10)

«Ἄγγελοι καί Ἄνθρωποι στή Θεία Λειτουργία»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Μὲ τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ἀπὸ τὴν Πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ἀνοίγει τὰ μάτια μπροστά στον ἀόρατο κόσμο, καθὼς σήμερα ἑορτάζουμε τὴ Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ ὅλων τῶν ἐπουρανίων ἀσωμάτων ἀγγελικῶν Δυνάμεων. Οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι δὲν εἶναι ἀφηρημένες ἰδέες, οὔτε ποιητικὰ σχήματα, ἀλλὰ ζωντανά, νοερὰ πνεύματα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς ἔπλασε γιὰ νὰ Τὸν δοξολογοῦν καὶ νὰ διακονοῦν τὴ δική μας σωτηρία.

Ἴσως ὅμως δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι μέσα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει ἕνας συγκεκριμένος τόπος καὶ ἕνας συγκεκριμένος χρόνος, ὅπου ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων γίνεται ἐντυπωσιακὰ αἰσθητή. Κι αὐτὸς εἶναι ὁ ἱερὸς Ναὸς κατὰ τὴν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας. Καὶ καθὼς πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς προσερχόμαστε στὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ γνωρίζουμε ἐν πολλοῖς τί ἀκριβῶς τελεῖται μέσα στὸν ἱερὸ Ναὸ καὶ κυρίως στὸ Ἅγιο Βῆμα, ἂς ἀκούσουμε τοὺς μεγάλους Πατέρες, πού ἑρμήνευσαν τήν Θεία Λειτουργία.

Ἡ Θεία Λειτουργία ξεδιπλώνεται μπροστά μας ὡς μιὰ ζωντανὴ φανέρωση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρώτη λαμπρὴ στιγμὴ εἶναι ἡ Μικρὴ Εἴσοδος, ὅταν ὁ ἱερέας ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Βῆμα λιτανεύοντας τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο καὶ συμβολίζοντας ἐκείνη τὴ στιγμὴ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ λαμπάδα ποὺ προηγεῖται συμβολίζει μὲ τὴ σειρά της τὸν Τίμιο Πρόδρομο, ποὺ προετοίμασε τοὺς ἀνθρώπους νὰ δεχθοῦν τὸν Χριστό. Ὅταν ὁ Ἱερέας φθάσει στὸ κέντρο τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ, τότε παρακαλεῖ τὸν Κύριο «…ὥστε μαζὶ μὲ τὴ δική μας εἴσοδο, νὰ πραγματοποιηθεῖ εἴσοδος ἁγίων ἀγγέλων, οἱ ὁποῖοι θὰ συλλειτουργοῦν μαζί μας καὶ θὰ δοξολογοῦν μαζί μας τὴν ἀγαθότητά Του» (Εὐχὴ τῆς Μικρῆς Εἰσόδου).

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ κατεξοχὴν μυσταγωγὸς τῆς λατρείας μας, ἐξηγεῖ λέγοντας: «Ἡ εἴσοδος τοῦ Εὐαγγελίου φανερώνει τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου... διότι τότε καὶ οἱ Ἄγγελοι συνεισέρχονται καὶ συμπαραστέκονται στὸν ἱερέα, καὶ στέκονται γύρω ἀπὸ τὸ ἱερὸ θυσιαστήριο» (Περὶ τοῦ Ἁγίου Ναοῦ, 142).

Ὅταν, λοιπόν, βλέπουμε τὸ Εὐαγγέλιο νὰ περνᾶ ἀνάμεσά μας, βλέπουμε τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ περιστοιχισμένο ἀπὸ ἀόρατα ἀγγελικὰ τάγματα.

Προχωρώντας βαθύτερα στὸ τελούμενο Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, φτάνουμε στὴν ὥρα τῆς Μεγάλης Εἰσόδου, ὅπου ὁ ἱερέας μεταφέρει τὰ Τίμια Δῶρα ἀπὸ τὴν Προσκομιδὴ στὴν Ἁγία Τράπεζα, συμβολίζοντας τὴ μεταφορὰ καὶ τὴν ταφὴ τοῦ σταυρωθέντος Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὸν Νικόδημο, καθὼς ἡ Ἁγία Τράπεζα συμβολίζει τὸν τάφο τοῦ Χριστοῦ. Κάθε φορὰ ποὺ ψάλλουμε τὸν Χερουβικὸ Ὕμνο, θυμόμαστε ὅτι ὁ Βασιλέας τῶν ὅλων συνοδεύεται ἀοράτως ἀπὸ ἀγγελικὲς δυνάμεις.

Γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅμως ἀκόμη περισσότερο τὸ ἀσύλληπτο βάθος αὐτῆς τῆς στιγμῆς, ἀξίζει νὰ στρέψουμε τὸν νοῦ μας στὸν ὕμνο ποὺ ψάλλεται ἀντὶ Χερουβικοῦ τὸ Μεγάλο Σάββατο: «Σιγησάτω πᾶσα σὰρξ βροτεία...» ὁ ὁποῖος σὲ νεοελληνικὴ ἀπόδοση λέει: «Ἂς σιγήσει κάθε ἀνθρώπινη σάρκα καὶ ἂς στέκεται μὲ φόβο καὶ τρόμο καὶ ἂς μὴν σκέφτεται μέσα της τίποτα τὸ γήινο ἢ ὑλικό· διότι ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων προσέρχεται γιὰ νὰ σφαγιαστεῖ καὶ νὰ δοθεῖ ὡς τροφὴ στοὺς πιστούς. Μπροστά ἀπὸ Αὐτὸν προπορεύονται οἱ χοροὶ τῶν Ἀγγέλων, μαζὶ μὲ κάθε οὐράνια Ἀρχὴ καὶ Ἐξουσία, τὰ πολυόμματα Χερουβεὶμ καὶ τὰ ἑξαπτέρυγα Σεραφείμ, τὰ ὁποῖα καλύπτουν τὰ πρόσωπά τους ἀπὸ δέος καὶ ἀναβοοῦν τὸν ὕμνο: Ἀλληλούια, Ἀλληλούια, Ἀλληλούϊα». Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἀποκαλύπτει μὲ ἀπόλυτη ἀκρίβεια, ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι προηγοῦνται τῶν Τιμίων Δώρων!

Γι’ αὐτὸ κι ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας, περιγράφοντας τὴν πρέπουσα στάση μας ἐκείνη τὴν ὥρα λέει: «Ὑποδεχόμαστε τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων, ὁ ὁποῖος συνοδεύεται ἀοράτως ἀπὸ τὶς ἀγγελικὲς παρατάξεις... Γι' αὐτὸ πρέπει μὲ ὅλη μας τὴν εὐλάβεια καὶ μὲ ἐκτενῆ προσευχὴ νὰ συνοδεύουμε τὰ δῶρα, μέχρι νὰ εἰσέλθουν στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο» (Ἑρμηνεία τῆς Θείας Λειτουργίας, 24).

Τὸ ἀποκορύφωμα ὅμως τῆς Θείας Λειτουργίας εἶναι ἡ Ἁγία Ἀναφορά, ἡ ὥρα δηλαδή, κατὰ τὴν ὁποία ὁ ἱερέας κι ὁ λαὸς ἑνώνονται μὲ τὶς Ἀγγελικὲς Δυνάμεις ψάλλοντας τὸν ἐπινίκιο ὕμνο: «Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶναι ὁ Κύριος τῶν οὐρανίων δυνάμεων· γεμᾶτος εἶναι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ ἀπὸ τὴ δόξα Σου. Δόξα καὶ ὕμνος ἂς εἶναι στοὺς ὕψιστους οὐρανούς· εὐλογημένος εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἔρχεται σταλμένος στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Δόξα καὶ ὕμνος ἂς εἶναι στοὺς ὕψιστους οὐρανούς».

Ὁ Ἅγιος Γερμανὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μᾶς ἀποκαλύπτει τὴ μεταμόμορφωση τοῦ Ναοῦ ἐκείνη τὴ στιγμή: «Ὁ ναὸς εἶναι ἕνας ἐπίγειος οὐρανός, μέσα στὸν ὁποῖο κατοικεῖ καὶ περιπατεῖ ὁ ἐπουράνιος Θεὸς... καὶ ἡ λατρεία μας ἐκείνη τὴν ὥρα μιμεῖται τὴ λειτουργία τῶν ἀγγέλων» (Ἱστορία Ἐκκλησιαστικὴ καὶ Μυστικὴ Θεωρία). Δὲν ὑπάρχει πλέον διαχωρισμὸς ἀνάμεσα στὸν οὐρανὸ καὶ τὴ γῆ. Οἱ Ἄγγελοι στὸν οὐρανὸ καὶ οἱ ἄνθρωποι στὸν ἐπίγειο ἱερό Ναὸ ἑνώνονται γύρω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα.

Σήμερα ποὺ ἑορτάζουμε τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους, ἂς θυμηθοῦμε, πώς ὅταν ὁ πρῶτος τῶν ἀγγέλων ὀνόματι Ἑωσφόρος γκρεμίστηκε ἀπό τούς Οὐρανούς, λόγῳ τῆς ὑπερηφάνειάς του, ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ στάθηκε στὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ φώναξε πρὸς τὰ ὑπόλοιπα τάγματα: «Ἀς σταθοῦμε ὄρθιοι μὲ σταθερότητα, ἂς σταθοῦμε μὲ φόβο Θεοῦ, ἂς προσέξουμε!» Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴ φράση ἀκοῦμε ἀπὸ τὸν ἱερέα λίγο πρὶν τὴν Ἁγία Ἀναφορά: «Στῶμεν καλῶς· στῶμεν μετὰ φόβου· πρόσχωμεν τὴν ἁγίαν ἀναφοράν ἐν εἰρήνῃ προσφέρειν».

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Εἶναι κρίμα, ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὸν «ἐπίγειο οὐρανὸ» τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ, νὰ μιλοῦμε, νὰ ἀφαιρούμαστε, νὰ κοιτάζουμε τὰ κινητά μας ἢ νὰ σχολιάζουμε τὸν διπλανό μας, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ οἱ οὐράνιες δυνάμεις προπορεύονται καὶ τὰ Σεραφείμ καλύπτουν τὰ πρόσωπά τους ἀπὸ δέος μπροστά στὴν Ἁγία Τράπεζα. Ἡ Λειτουργία δὲν εἶναι ἕνα κοινωνικὸ καθῆκον· εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Οὐρανὸς ποὺ κατεβαίνει στὴ γῆ.

Γι’ αὐτό, ἂς μετατρέψουμε τὸ ἀγγελικὸ παράγγελμα σὲ πρακτικὴ στάση ζωῆς.

Ἂς ἐρχόμαστε νωρὶς στὸν Ἱερό Ναό, ὥστε νὰ προετοιμάζεται ἡ ψυχή μας ἥσυχα, μακριὰ ἀπὸ τὴ βιασύνη τῆς τελευταίας στιγμῆς.

Ἂς κρατοῦμε τὴ γλώσσα μας ἀπὸ κάθε ψίθυρο ἢ χαιρετισμὸ καὶ τὰ μάτια μας στραμμένα στὸ Ἱερὸ Θυσιαστήριο.

Ὅταν ὁ νοῦς μας ξεφεύγει σὲ γήινες ἔγνοιες, ἂς τὸν ἐπαναφέρουμε λέγοντας τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», ἑνώνοντας τὴ φωνή μας μὲ τοὺς Ἀγγέλους.

Τέλος ἂς παρακαλέσουμε τοὺς Ἁγίους Ἀρχαγγέλους νὰ μᾶς δίνουν αὐτὴ τὴν «ἀγγελικὴ αἴσθηση» κάθε φορὰ ποὺ ἐκκλησιαζόμαστε. Νὰ μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεὸς νὰ γινόμαστε συνειδητοὶ μέτοχοι τῶν Μυστηρίων, ὥστε ἡ ἐπίγεια λατρεία μας νὰ γίνει ἡ ἀληθινὴ πρόγευση τῆς αἰώνιας δοξολογίας στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν.

Ἡ 83η ἐπέτειος τῆς ἀεραποβατικῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Ἱεροῦ Λόχου

Τὴν Κυριακὴ 1η Νοεμβρίου 2026, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ζωοδόχου Πηγῆς, πραγματοποιήθηκε ὁ ἐπετειακὸς ἑορτασμὸς γιὰ τὴ συμπλήρωση 83 ἐτῶν ἀπὸ τὴν πρώτη ἀεραποβατικὴ ἐπιχείρηση τοῦ Ἱεροῦ Λόχου στὴ Βλαμαρὴ Σάμου, κατὰ τὶς 30 καὶ 31 Ὀκτωβρίου 1943.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Εὐσέβιος προεξῆρχε τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας στὸ Καθολικὸ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ κήρυξε τὸν θεῖο λόγο. Ἀκολούθως προέστη τῆς ἐπισήμου Δοξολογίας ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς αεραποβατικῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Ἱεροῦ Λόχου.

Ἐν συνεχείᾳ, στὸ Μνημεῖο τοῦ Ἱεροῦ Λόχου, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πλησίον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ ἀνεγέρθηκε σὲ ἀνάμνηση τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ γεγονότος καὶ πρὸς τιμὴν τῶν Ἱερολοχιτῶν, τελέστηκε ἐπιμνημόσυνη δέηση γιὰ τοὺς πεσόντες.

Ἡ περιοχή τῆς Βλαμαρῆς, κάτω ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονή, συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν πρώτη αὐτὴ ἀεραποβατικὴ ἐπιχείρηση, ποὺ ἀποτελεῖ μία σημαντικὴ σελίδα τῆς νεότερης ἱστορίας τοῦ Νησιοῦ μας.

Στὶς ἐπετειακὲς ἐκδηλώσεις παρέστησαν οἱ πολιτικὲς καὶ στρατιωτικὲς Ἀρχὲς τῆς νήσου, καθὼς καὶ πλῆθος εὐλαβῶν προσκυνητῶν. Στὸ τέλος, ἅπαντες ἀπήλαυσαν τὴν ἀβρααμιαία φιλοξενία τῆς Γυναικείας Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆ.