3 islands

  • samos vathi
  • ikaria
  • museum banner

ΚΗΡΥΓΜΑ: Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026 – (Ἐφεσ δ΄ 1-7)

«Πώς θά ζοῦμε ἐπαξίως τῆς Χριστιανικῆς μας κλήσεως»

Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί,

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μέσα ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς φυλακῆς, ὡς «δέσμιος» γιά τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, παρακαλεῖ μέ πατρική στοργή τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Ἐφέσου, νὰ ζήσουν μιὰ ζωὴ ἀξία τῆς χριστιανικῆς τους κλήσεως. Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἔχουν ἰδιαίτερη βαρύτητα, ἐπειδή δέν εἶναι ἁπλές συμβουλές, οὔτε ἐκφέρονται ἀπὸ θέση κοσμικῆς ἰσχύος ἢ ἀνέσεως, καθώς ὁ Παῦλος γράφει σφραγίζοντας τὸ κήρυγμά του μὲ τὴ θυσία, τὰ δεσμὰ καὶ τὸ ἐπικείμενο μαρτύριο.

Ἡ πνευματικὴ κλήση γιά τὴν ὁποία ὁμιλεῖ δὲν εἶναι μιὰ ἁπλὴ πρόσκληση σὲ ἕνα ἐγκόσμιο σύλλογο, ἀλλὰ ἡ μέγιστη τιμὴ ποὺ ἐπιφυλάχθηκε στὸν ἄνθρωπο: ἡ μετάβαση ἀπὸ τὸ σκότος τῆς φθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας στὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς ἐν Χριστῷ υἱοθεσίας καὶ τῆς θεώσεως.

Γιὰ νὰ εἶναι, ὅμως, ὁ καθημερινός μας βίος ἀντάξιος αὐτῆς τῆς μεγάλης θείας δωρεᾶς, ὁ Ἀπόστολος θέτει ὡς ἀπαραίτητα θεμέλια 4 βασικὲς καὶ ἀλληλένδετες ἀρετές:

Πρώτη εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη, δηλαδή τὸ πλῆρες γκρέμισμα τοῦ ἐγωϊσμοῦ καὶ τῆς ὑπερηφανίας, ποὺ ἀποτελοῦν πάντοτε τὴ ρίζα κάθε διχόνοιας, παρεξηγήσεως καὶ διασπάσεως μέσα στὴν κοινότητα τῶν πιστῶν.

Δεύτερη εἶναι ἡ πραότητα, δηλαδὴ ἡ σταθερὴ ἡρεμία τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία εἰρηνεύει, δὲν ὀργίζεται καὶ δὲν ἐκδικεῖται, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀδικεῖται.

Τρίτη ἀρετὴ εἶναι ἡ μακροθυμία, ἡ ὑπομονὴ δηλαδή κι ἡ ἀνοχὴ ποὺ δείχνουμε ἀπέναντι στὰ λάθη, τὶς ἐλλείψεις καὶ τὶς ἀδυναμίες τῶν συνανθρώπων μας.

Καὶ τέλος τέταρτη ἀρετή, ὡς ἐπιστέγασμα ὅλων, ἔρχεται ἡ ἀγάπη, ἡ ὁποία σημαίνει τήν ἔμπρακτη καὶ ἀνιδιοτελῆ προσφορά, πού ἀνέχεται καὶ περιχωρεῖ τὸν ἄλλον.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὑπογραμμίζει μὲ ποιμαντικὴ εὐαισθησία τὴ σημασία τῆς ἑνότητας καὶ τῆς ἀμοιβαίας μακροθυμίας, ἐπισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχόμαστε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ ἀγάπη; Ἐὰν ἔχεις μακροθυμία, ἐὰν ἔχεις πραότητα. Διότι, ἂν ὁ πλησίον σου σὲ προσβάλει, ἐσὺ ὑπόμεινέ τον. Ἂν σὲ βλάψει, δείξε ἀνοχή. Μὴ γίνεσαι αἴτιος σχίσματος καὶ διχόνοιας, ἀλλὰ νὰ σπεύδεις νὰ διατηρεῖς τὴν ἑνότητα. Βλέπεις πῶς ὁ Παῦλος μᾶς συνδέει ὅλους μαζί; Μᾶς καλεῖ νὰ δεθοῦμε μεταξύ μας ὄχι ἁπλῶς γιὰ νὰ εἴμαστε φίλοι, ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνουμε ἕνα σῶμα καὶ ἕνα πνεῦμα, ὥστε ἡ εἰρήνη νὰ εἶναι ὁ σύνδεσμος ποὺ μᾶς κρατᾶ ἑνωμένους μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ μας» (βλ. Ὁμιλία ΙΑ΄PG 62, 79-86).

Κατόπιν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἐπιχειρεῖ νὰ καταδείξει ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ ἀδιαίρετη, ἀντικατοπτρίζοντας στὴν ἐπίγεια δομή της τὴν ἀπόλυτη ἑνότητα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Διακηρύσσει ὅτι ὑπάρχει ἕνα Σῶμα καὶ ἓνα Πνεῦμα, δηλαδὴ ἕνα πνευματικὸ Σῶμα, ἡ Ἐκκλησία, τὸ ὁποῖο ζωογονεῖται καὶ καθοδηγεῖται ἀπὸ τὸ Ἴδιο Ἅγιο Πνεῦμα. Συμπληρώνει ὅτι ὑπάρχει ἕνας Κύριος, μία πίστη, ἓνα βάπτισμα, δηλαδὴ ἕνας κοινὸς Σωτῆρας καὶ Λυτρωτής, μιὰ κοινὴ δογματικὴ ὁμολογία καὶ ἀλήθεια καὶ μία κοινή, μυστηριακὴ ἀναγέννηση μέσα ἀπό τὴν ἱερὴ κολυμβήθρα, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πνευματική μήτρα τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας, ἐξ οὗ καί ὀνομαζόμαστε Ἀδελφοί κατά πνεῦμα, Ἀδελφοί ἐν Χριστῷ.

Τέλος ὁ ἀπόστολος Παῦλος καταλήγει ὁμολογώντας, ὅτι ὑπάρχει ἕνας Θεὸς καὶ Πατέρας ὅλων, ὁ Ὁποῖος βρίσκεται πάνω ἀπὸ ὅλα, ἐνεργεῖ μέσα ἀπὸ ὅλους μας καὶ κατοικεῖ στὶς καθαρὲς καρδιὲς τῶν πιστῶν Του, καταργώντας κάθε φυλετικό, κοινωνικὸ ἢ ἄλλο κοσμικό διαχωρισμό.

Στόν ἀπόηχο τῆς λαμπρῆς θεομητορικῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὸ ἀποστολικὸ αὐτὸ κάλεσμα γιὰ μιὰ ζωὴ ἐπάξια τῆς χριστιανικῆς μας κλήσεως βρίσκει τὴν ἀπόλυτη, τέλεια καὶ χειροπιαστὴ πραγμάτωσή του στὸ πάναγνο πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου μας. Ἡ τριετὴς Μαριὰμ ὁδηγήθηκε ἀπὸ τοὺς δικαίους γονεῖς της, τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, στὸ Ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Εἰσῆλθε στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἐκεῖ ὅπου ὁ ἀρχιερέας εἰσερχόταν μόνο μία φορά τόν χρόνο, ἀνταποκρινόμενη στὴν ύψιστη, μοναδικὴ καὶ ἀκατάληπτη θεία κλήση ποὺ ἐπιφυλάχθηκε ποτέ σε ἀνθρώπινη ὕπαρξη: νὰ γίνει ὁ ἔμψυχος Ναός, ἡ χρυσὴ Κιβωτὸς καὶ ἡ πύλη τῆς Σωτηρίας, ἡ ὁποία θὰ κυοφοροῦσε σωματικὰ τὸν Ἴδιο τὸν Ἀχώρητο Θεὸ Λόγο.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὸν βαθυστόχαστο λόγο του στὰ Εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μᾶς ἀποκαλύπτει τὸ βαθύτερο θεολογικὸ μυστήριο αὐτῆς τῆς θείας εἰσόδου, συνδέοντάς το ἄμεσα μὲ τὴ δική μας πνευματικὴ ἀναγέννηση καὶ σωτηρία: «Εἰσῆλθε, λοιπόν, στὰ πρόσκαιρα Ἅγια τῶν Ἁγίων ἡ παντοτινὴ Ἁγία τῶν Ἁγίων. Εἰσῆλθε ἡ ἀχειροποίητη Σκηνὴ τοῦ Λόγου, ἡ λογικὴ καὶ ἔμψυχη Κιβωτὸς τοῦ ἄρτου τῆς ζωῆς ποὺ ἀληθινὰ ἀποστάλθηκε σὲ ἐμᾶς ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Ποιός μπορεῖ νὰ περιγράψει τὰ Μεγαλεῖά σου, Παρθένε; Ἔγινες Θεομήτωρ, ἕνωσες τὸν Ναὸ μὲ τὸν Θεό, ἕνωσες τὸν Θεὸ μὲ τὴ Σάρκα, ἔκανες τὸν Θεὸ Υἱὸ ἀνθρώπου καὶ τὸν ἄνθρωπο Υἱὸ Θεοῦ. Συμφιλίωσες τὸν Κόσμο μὲ τὸν Ποιητὴ τοῦ Κόσμου». (βλ. Ὁμιλία ΝΓ΄, PG 151, 649-677),

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἂν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ζητοῦν ἐπίμονα νὰ ζοῦμε μὲ ταπείνωση, πραότητα, μακροθυμία καὶ ἀγάπη, ἄς γνωρίζουμε ὅτι ἡ Παναγία μας ἀποτελεῖ τὸ αἰώνιο, ζωντανὸ καὶ ἀξεπέραστο πρότυπο ὅλων αὐτῶν τῶν ἀρετῶν. Μὲ τὴν ἀπόλυτη ὑπακοή Της στὸ θεῖο θέλημα, τὴν ἄκρα ταπείνωσή Της καὶ τὴν ἰσόβια, ἀθόρυβη ἀφιέρωσή Της στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, προετοίμασε τὸ σῶμα, τὴν ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα Της, ὥστε νὰ καταστεῖ ἄξια νὰ ἐνσαρκωθεῖ ἐξ Αὐτῆς ὁ Ἕνας Κύριος καὶ νὰ θεμελιωθεῖ ἡ μία πίστη, ὅπως μᾶς εἶπε ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ σημερινὸ ἀνάγνωσμα. Ἡ Παναγία ἔγινε ἡ γέφυρα ποὺ μετήγαγε τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ φθορὰ στὴν ἀφθαρσία, ὅπως ἀκριβῶς τό ὅραμα τοῦ Ἰακωβ καί ὅπως ἀκριβῶς ψάλλουμε στούς Χαιρετισμούς Της, λέγοντας: «Χαῖρε γέφυρα μετάγουσα τούς ἐκ γῆς πρός Οὐρανόν»

Ὅπως, λοιπόν, ἡ Θεοτόκος εἰσῆλθε στὸν ἐπίγειο νομικό Ναὸ γιὰ νὰ προετοιμαστεῖ καὶ νὰ γίνει ἡ ἴδια τὸ ἔμψυχο κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ, ἔτσι κι ἐμεῖς, ὡς μέλη τίμια καὶ ἐνεργὰ ἑνωμένα στὸ Ἕνα Σῶμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, καλούμαστε νὰ μιμηθοῦμε τὴν δική Της ἀφιέρωση. Καλούμαστε διὰ τῆς μυστηριακῆς ζωῆς, δηλαδή μέσα ἀπό τήν ἐξομολόγηση καί τη συχνή θεία Κοινωνία, νὰ μετατρέψουμε τὴν καρδιά μας σὲ ἕναν πνευματικὸ Ναό, ὅπου θὰ κατοικεῖ καὶ θὰ ἀναπαύεται ὁ Χριστός.

Ἂς διαφυλάξουμε, ἀδελφοί μου, μὲ θυσιαστικὸ πνεῦμα τὴν ἑνότητα τῆς πίστεώς μας, μακρυὰ ἀπὸ διχόνοιες καὶ μικρότητες. Ἂς ἀγωνιζόμαστε καθημερινὰ νὰ φαινόμαστε ἀντάξιοι τῆς οὐράνιας κλήσεώς μας, χωρίς νά ξεχνᾶμε τήν νηστεία καί τήν ἐντονότερη προσευχή αὐτές τίς μέρες, πού καθημερινά τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία, ὥστε μὲ τὶς ἀδιάλειπτες πρεσβεῖες καὶ τὴν κραταιὰ προστασία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ γίνουμε κληρονόμοι καὶ τῆς ἐπουράνιας καὶ αἰώνιας Βασιλείας. Ἀμήν.

 

 

 

Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ. διὰ τὴν ἐπέτειον τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου.

Μετὰ πολλῆς τῆς χαρᾶς ἐλάβομεν παρὰ τοῦ ἐνδοξοτάτου Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ κ.κ. Γεωργίου Κωστίδη, ἐπιστολήν, πλήρη φιλοπατρίας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος, τῆς 11ης Νοεμβρίου 1912, τὴν ὁποίαν καὶ δημοσιεύομεν πρὸς πνευματικὴν καὶ ἐθνικὴν ὠφέλειαν.

 

Ἀκολούθως, παραθέτουμε τὴν ἀπαντητικὴ ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου πρὸς τὸν Ἀρχηγὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ.

 

 

Ἡ 114η ἐπέτειος τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος, παρουσία τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας

Μὲ λαμπρότητα καὶ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια τιμήθηκε πανδήμως τὴν Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2026, ἡ 114η ἐπέτειος τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος, παρουσία τῆς Α.Ε. τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Ἀν. Τασούλα.

Ὁ ἑορτασμὸς ξεκίνησε νωρὶς τὸ πρωὶ μὲ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου καὶ συλλειτουργούντων τῶν ἱερέων τῆς πόλεως Σάμου.

Ἀκολούθησε ἡ ἐπίσημη Δοξολογία, παρουσία τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τῆς Ὑπουργοῦ Τουρισμοῦ κ. Ἄννας Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ἐκπροσώπησε τὴν Κυβέρνηση, τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τῆς νήσου, ἐκπροσώπων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ τῶν τοπικῶν φορέων, καθὼς καὶ πλήθους κόσμου.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐπισήμου Δοξολογίας, ὁ Σεβασμιώτατος προσφώνησε ἐγκαρδίως τὸν Ἐξοχώτατο Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, καλωσορίζοντάς τον στὸ ὑπερήφανο καὶ τιμημένο νησὶ τῆς Σάμου, γιὰ τὸ ὁποῖο, ὅπως χαρακτηριστικὰ ἀναφέρει ὁ Φώτης Κόντογλου, εἶναι: «γεμάτο σὲ μεγαλοπρέπεια στὴ φύση καὶ παλληκαριὰ στοὺς ἀνθρώπους».

Εὐχήθηκε δέ: «Ὁ Παντεπόπτης Κύριος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος «Σάμον Ἔσωσεν τῇ 6ῃ Αὐγούστου 1824», νὰ ἐπευλογεῖ δαψιλῶς, νὰ σκέπῃ καὶ νὰ κρατύνῃ τὴν Ἐξοχότητά σας ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ εὐσεβοῦς καὶ γενναιόφρονος ἔθνους μας».

Ἀκολούθως, προσέφερε στὸν Ἐξοχώτατο Πρόεδρο ἐπετειακὸ λεύκωμα μὲ ἱστορικὰ κείμενα καὶ φωτογραφίες τῆς ἐποχῆς, τὸ ὁποῖο καὶ ἐξεδόθη εὐγνωμοσύνης ἕνεκεν ἐπὶ τῇ πρώτῃ ἑκατονταετηρίδι ἀπὸ τῆς Ἑνώσεως τῆς Σάμου, 11 Νοεμβρίου 1912, ἀπὸ τὴν τοπικὴ μας Ἐκκλησία.

Ἐν συνεχείᾳ, τελέστηκε ἡ ἐπιμνημόσυνη δέηση ἔμπροσθεν τοῦ ἀνδριάντος τοῦ Θεμιστοκλέους Σοφούλη, στὴν ὁμώνυμη πλατεία τῆς πόλεως Σάμου, καὶ ἀκολούθησε κατάθεση στεφάνου ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.

Οἱ ἐπετειακὲς ἐκδηλώσεις κορυφώθηκαν μὲ τὴ μεγαλειώδη παρέλαση στὴν παραλιακὴ λεωφόρο τῆς πόλεως, στὴν ὁποία συμμετεῖχαν μαθητὲς καὶ μαθήτριες τῶν σχολείων τῆς Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως ὁλοκλήρου τῆς Νήσου, Πολιτιστικοὶ Σύλλογοι, καθὼς καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ Στρατιωτικὰ Τμήματα. Μετὰ τὴν παρέλαση, τὰ χορευτικὰ συγκροτήματα τῶν πολιτιστικῶν συλλόγων τοῦ νησιοῦ παρουσίασαν παραδοσιακοὺς χορούς, μεταφέροντας στὸ κοινὸ τὴν πλούσια χορευτικὴ καὶ πολιτιστικὴ παράδοση τῆς Σάμου.

Ἀκολούθως, ὁ Σεβασμιώτατος, μετὰ τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τῆς νήσου, παρεκάθισε σὲ γεύμα, τὸ ὁποῖο παρατέθηκε ἀπὸ τὸν Δῆμο Ἀνατολικῆς Σάμου στὴ Λέσχη Ἀξιωματικῶν Φρουρᾶς Σάμου (Λ.Α.Φ. Σάμου).

Τὸ ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου, 14 Νοεμβρίου, ὁ Σεβασμιώτατος παρέστη στὴν ἐπετειακὴ ἐκδήλωση ποὺ διοργάνωσε ὁ Δῆμος Ἀνατολικῆς Σάμου, μὲ τίτλο: «Θέλει Ἀρετὴ καὶ Τόλμη ἡ Ἐλευθερία»: Μιὰ ἀφηγηματικὴ ᾨδὴ στὴν Ἕνωση τῆς Σάμου, στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Δήμου.

 

ΑΓΙΟΛΟΓΙΟΝ

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

Άυριο
γιορτάζουν:

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Σήμερα:

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31