Ἐθιμοτυπική ἐπίσκεψη Ἀρχιπυράρχων στόν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας

Ὁ Σεβαμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Εὐσέβιος δέχθηκε σέ ἐθιμοτυπική ἐπίσκεψη τόν Ἀρχιπύραρχο κ. Εὐάγγελο Λιακόπουλο, Περιφερειακό Διευθυντή Πυροσβεστικῆς Βορείου Αἰγαίου, καί τόν Ἀρχιπύραρχο κ. Παναγιώτη Παπακωνσταντίνου, Διοικητή τῆς ΔΙ.Π.Υ.Ν. Σάμου.

Κατά τήν διάρκεια τῆς συναντήσεως, ὁ Σεβασμιώτατος καλωσόρισε τούς ἐκλεκτούς ἐπισκέπτες καί εὐχήθηκε κάθε ἐπιτυχία στό ὑπεύθυνο καί σημαντικό ἔργο τους. Ἀκολούθως, ἔλαβε χώρα συζήτηση ἐπί θεμάτων πρόληψης δασικῶν πυρκαγιῶν, προστασίας τῶν Ἱερῶν Μονῶν καί ζητημάτων κοινοῦ ἐνδιαφέροντος.

Ἐκφράστηκε ἡ διάθεση ἀγαστῆς συνεργασίας μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, πρός ὄφελος τῆς τοπικῆς κοινωνίας καί τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ καί πνευματικοῦ πλούτου τῶν Νησιῶν μας.

Ἑορτασμὸς τῆς 25ης Μαρτίου στὴν Ἱερὰ Μητρόπολή μας

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ μεγαλοπρέπεια καὶ ἐθνικὴ συγκίνηση ἐορτάσθηκε ἡ διπλὴ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τῆς ἐθνικῆς μας παλιγγενεσίας στὴν ἀκριτικὴ Ἱερὰ Μητρόπολή μας, στὰ νησιά τῆς Σάμου, τῆς Ἰκαρίας καὶ τῶν Φούρνων - Κορσεῶν. Σὲ ὅλους τοὺς ἱεροὺς Ναοὺς καὶ τὶς ἱερὲς Μονὲς μας, οἱ καμπάνες ἤχησαν χαρμόσυνα, μεταφέροντας τὸ μήνυμα τοῦ «Χαῖρε» τοῦ Ἀρχαγγέλου ἀλλὰ καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἔθνους μας.

Τὴν Τρίτη, 24 Μαρτίου, ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση ἔμπροσθεν τοῦ μνημείου τῶν πεσόντων στὴν πόλη τῶν Καρλοβασίων καὶ ἀκολούθως παρακολούθησε μετὰ τῶν ἐπισήμων τὴν κατάθεση στεφάνων ἀπὸ τοὺς μαθητὲς πρωτοβάθμιας καὶ δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας χοροστάτησε στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ στὸν Ἱερὸ Ναὸ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κοσμαδαίων μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ἀρχῶν τῆς Δυτικῆς Σάμου, τῶν κατοίκων τοῦ ὀρεινοῦ χωριοῦ καί τῶν ἀποδήμων ἐντοπίων. Κατὰ τὴν ὁμιλία του ἀναφέρθηκε στὸ βαθὺ θεολογικὸ νόημα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, συνδέοντάς το μὲ τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ γένους μας.

Τὴν κυριώνυμο ἡμέρα, 25η Μαρτίου 2026, χοροστάτησε στὸν Ὄρθρο, τέλεσε τὴ Θεία Λειτουργία καὶ προεξήρχε τῆς ἐπίσημου Δοξολογίας στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου πόλεως Σάμου. Ἀντί κηρύγματος ἀναγνώσθηκε ἡ Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: «ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΔΙΑΚΟΣΙΩΝ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΗΡΩΪΚΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ».

Ἀκολούθως μετέβη μετὰ τῶν ἐπισήμων στὴν κεντρικὴ πλατεία τῆς πόλεως καὶ στὸ μνημεῖο τῶν πεσόντων, ὅπου τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση, συμπαραστατούμενος ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς τῆς πόλεως. Παρακολούθησε τὴν κατάθεση στεφάνων τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ἀρχῶν τῆς νήσου καὶ διαφόρων συλλόγων καὶ ἀπὸ τῆς ἐξέδρας τὴν παρέλαση μαθητῶν, συλλόγων καὶ τῶν στρατευμένων νέων μας.

Τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἐκπροσώπησε ὁ Γενικὸς Γραμματέας τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας καί Νησιωτικῆς Πολιτικῆς κ. Ἐμμανουὴλ Κουτουλάκης.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας ἔλαβε χώρα ἐκδήλωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας μὲ τὴ συμμετοχὴ τῆς παιδικῆς καὶ νεανικῆς χορωδίας «ΕυΩΔΗα» μὲ τὸν τίτλο «Μεσολόγγι 1826, ἐκεῖ ποὺ ἡ πολιορκία γέννησε τὴν Ἀνάσταση» στὸ Ἐπικούρειο πολιτιστικὸ κέντρο πόλεως Σάμου ἀφιερωμένη στὴν ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης 200 ἐτῶν (1826-2026).

Ὁ σεπτός μας Ποιμενάρχης μεταξύ ἄλλων τόνισε: «Τό μήνυμα τοῦ Μεσολογγίου συνεχίζει νά πορεύεται ἀναλλοίωτο στό πέρασμα τοῦ χρόνου καί νά ἐμπνέει κάθε ἐλεύθερο ἄνθρωπο.» Κάλεσε ὅλους σέ ἔξοδο γιά νέους πνευματικούς ἀγώνες μέ ἑνότητα καί συνοχή. Παρέστησαν οἱ Πολιτικές καί Στρατιωτικές Ἀρχές τῆς Νήσου καί μαθητές Δημοτικῶν Σχολείων τοῦ Δήμου Βριλησσίων Ἀττικῆς.

Νὰ σημειωθεῖ δὲ ὅτι ἡ Ἱερά Μητρόπολίς μας, πραγματοποίησε ἐκδήλωση ἐθνικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ περιεχομένου τὴν Κυριακὴ 22 Μαρτίου στὸ Καρλόβασι μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου ὄρμου Καρλοβασίων μὲ τὸν τίτλο «Ἐλεύθεροι στὴν ψυχή», ἀφιερωμένη στούς Νεομάρτυρες, στὴν αἴθουσα πολιτισμοῦ τοῦ Δήμου Δυτικῆς Σάμου, στὸ λιμάνι Καρλοβασίου.

Ε΄ Κυριακή Νηστειῶν - 29 Μαρτίου 202

«Ἡ Μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων εἶναι ἡ πραγματική ἀνάμνηση τοῦ Χριστοῦ»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα, ἀπό τό ἕνατο κεφάλαιο τῆς Πρός Ἑβραίους Ἐπιστολῆς, ἀκούσαμε τόν Ἀπόστολο Παῦλο, νά ἐξηγεῖ ὅτι ὁ Χριστός, ὡς Μέγας Ἀρχιερέας, σέ ἀντίθεση μέ τούς μέχρι τότε Ἀρχιερεῖς τοῦ Νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δέν χρησιμοποίησε αἷμα θυσιασθέντων ζώων, γιά τήν κάθαρση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν ἁμαρτία, ἀλλά θυσιάσθηκε ὁ Ἴδιος πάνω στόν Σταυρό μιά γιά πάντα, ὥστε μέ τό τίμιο Αἷμα Του μᾶς λύτρωσε ἀπό τήν ἁμαρτία. Καί τοῦτο ὄχι προσωρινά, ἀλλά αἰώνια.

Ἀκόμη τονίζει, πώς μόνο τό Αἷμα τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ ἔχει τή δύναμη νά ἀφαιρεῖ ὅλων των εἰδῶν τίς ἁμαρτίες. Ὅπως ἀκριβῶς διαβεβαιώνει κι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Α΄ Καθολική ἐπιστολή του (α΄ 7), λέγοντας : «τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ ... καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας». Αὐτό ἐπαληθεύεται καί μέσα ἀπό τίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (βλ. κ΄ 28), ὅπου ἐπισημαίνεται μέ ἔμφαση, ὅτι: «Ὁ Κύριος καί Θεός ἀπέκτησε τήν Ἐκκλησία μέ τό ἴδιο Του τό αἷμα».

Τό βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἐπισφράγισε ὅλη τη διδασκαλία καί τό ἐπί γῆς ἔργο Του,  τελώντας  τήν πρώτη θεία Λειτουργία πάνω στή γῆ. Προτύπωσε μέ ἀναίμακτο τρόπο καί μυστικά, τήν σταυρική Του θυσία, μέσα ἀπό τό κόψιμο τοῦ ἄρτου καί τήν ροή τοῦ οἴνου, καθώς πάνω στόν Τίμιο Σταυρό τό ἄχραντο Σῶμα Του κόπηκε ἀπό τά καρφιά καί τήν λόγχη καί τό τίμιο Αἷμα Του ἐκχύθηκε γιά τήν σωτηρία μας. Τό κεντρικό σημεῖο μάλιστα τῆς ἁγίας Ἀναφορᾶς τῆς θείας Λειτουργίας εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐκφορά τῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Κυρίου μας κατά τόν Μυστικό Δεῖπνο, μέ τά ὁποῖα συστήνεται τό ἱερό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ὅπως ἀκριβῶς διαζώζονται μέσα στήν Καινή Διαθήκη: «Λάβετε φάγετε τοῦτο μοῦ ἐστι τό Σῶμα, τό ὑπέρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» καί «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτο ἐστί τό Αἷμα μου, τό τῆς Καινῆς Διαθήκης, τό ὑπέρ ὑμῶν καί πολλῶν ἐκχυνόμενον, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

Διαβάζοντας τήν σχετική περιγραφή στό 22^ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Λουκᾶ, βλέπουμε ὅτι μεταξύ τῶν δύο αὐτῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Κυρίου ὑπάρχει ἡ ἐντολή: «Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν», δηλαδή αὐτό νά κάνετε γιά νά μέ θυμᾶστε. Ἀντιλαμβανόμαστε λοιπόν ὅτι ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας, ἀφοῦ ἐπεσήμανε τήν ἀνάγκη τῆς θείας Κοινωνίας μέ τά ὅσα διασώζονται στό 6^ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰωάννου, δίνει ἀκολούθως τήν ἐντολή σέ ἐμᾶς νά τελοῦμε τη θεία Λειτουργία γιά νά ἔχουμε τήν ἀνάμνησή Του. Μιά ἀνάμνηση ἡ ὁποία δέν θά εἶναι μιά ἀφηρημένη ἐνθύμιση ἤ σκέψη, ἀλλά ἡ πραγματική κοινωνία καί ἕνωση μέ τόν Χριστό. Αὐτή εἶναι καί ἡ βασική καί εἰδοποιός διαφορά τῆς Ἐκκλησίας ὡς Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μέ τίς θρησκεῖες τοῦ κόσμου.

Ἡ ὀρθή ἑρμηνεία λοιπόν τῆς ἀνάμνησης τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ λειτουργική ἀνάμνηση, πού πραγματοποιεῖται μέσα ἀπό τη θεία Κοινωνία καί ὄχι ἡ ἀνάμνηση τοῦ θανάτου του, ὅπως διδάσκουν οἱ Χιλιαστές Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ. Τό γεγονός καί μόνον ὅτι αὐτή ἡ ἐντολή εἰπώθηκε μεταξύ τῶν ἱδρυτικῶν λόγων τοῦ Μυστηρίου «Λάβετε φάγετε…» καί «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…» καί τό ὅτι τότε οἱ Μαθητές δέν γνώριζαν κάτι για τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά οὔτε εἶχαν σκεφθεῖ κάτι τέτοιο, ὅπως φαίνεται ἀπό τά γεγονότα καί τούς διαλόγους τους μέ τόν Χριστό, πρίν τά Πάθη καί μετά τήν Ἀνάστασή Του, ἀποδεικνύει τό μεγάλο λάθος τῶν Χιλιαστῶν.

Ἐφιστοῦμε λοιπόν τήν προσοχή ὅλων, διότι αὐτές τίς ἡμέρες οἱ Χιλιαστές Μάρτυρες τοῦ Ἱεχωβᾶ ἐτοιμάζονται ἑορτάσουν τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ.

Ἄς γνωρίζουμε, ὅτι οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ δέν εἶναι Χριστιανοί, ἀφοῦ δέν πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, Σωτῆρας καί Λυτρωτής, ἀναβιώνοντας τήν αἱρεση τοῦ Ἀρείου, τόν ὁποῖον μαζί μέ τήν διδασκαλία του καταδίκασε ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.). Δυστυχῶς θεωροῦν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἕνας ἁπλός ἄνθρωπος, ἕνα κτίσμα, ἕνα δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Κι ἐπειδή ἀρνοῦνται τήν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ ὁμιλοῦν μόνο γιά τόν θάνατό Του καί δέν κάνουν καμμία ἀναφορά στήν Ἀνάστασή Του, ἀφοῦ δέν πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστός ἀναστήθηκε.

Ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ὡς ἄνθρωπος πέθανε πάνω στόν Τίμιο Σταυρό, ὡς Θεός ὅμως δέν ἔπαθε κάτι. Ἡ δύναμη τῆς θεότητός Του ἀνέστησε τήν ἀνθρώπινη φύση του ἀπό τούς νεκρούς. Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ πάνω στόν Σταυρό θά ἦταν ἕνα ἁπλό ἱστορικό γεγονός ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ Ἀνάστασή Του. Διότι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ μεγάλη ἀπόδειξη τῆς Θεότητάς Του, καθώς κι ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπισημαίνει μέ ἔμφαση στήν πρός Κορινθίους ἐπιστολή του: «Ἐάν ὁ Χριστός δέν ἔχει ἀναστηθεῖ, ἄρα εἶναι κενό (ἄδειο) τό κήρυγμά μας, κενή (ἄδεια) καί ἡ πίστη μας» (βλ. Α΄Κορ. ιε΄14).

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ «Τοῦτο νά κάνετε γιά νά με θυμᾶστε» ἀφορᾶ στή θεία Λειτουργία καί μάλιστα στήν μετάληψη τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Γι’αὐτό ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, πιστή στήν ἐντολή, πού ἔδωσε ὁ Χριστός τό βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τελεῖ συνεχῶς τήν θεία Λειτουργία γιά νά ἔχει τήν θεϊκή Του ἀνάμνηση καί νά ἐπιτυγάνει τήν ἕνωση τῶν μελῶν Της μαζί Του.

Μέ τή θεία Λειτουργία, καταγγέλουμε τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ καί ὁμολογοῦμε τήν Ἀνάστασή Του. Ἀλλά δέν σταματοῦμε στήν ἀνάμνηση. Συμμετέχουμε στήν θεία Κοινωνία καί μεταλαμβάνουμε τοῦ τεθεωμένου καί ἀναληφθέντος στούς Οὐρανούς ἀχράντου Σώματος καί τιμίου Αἵματος τοῦ Χριστοῦ γιά νά ἐπιτύχουμε τήν κάθαρση ἀπό τήν ἁμαρτία, νά ἐπισφραγίσουμε τόν πνευματικό μας ἀγῶνα καί νά ἐφοδιασθοῦμε γιά τήν αἰώνια ζωή. Αὐτό σημαίνουν τά λόγια πού ἀκοῦμε ἀπό τόν Ἱερέα, ὅταν μεταλάβουμε: «Εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν τήν αἰώνιον».

Ἄς προσέξουμε, γιατί σέ ἐκείνους, πού ἀρνοῦνται τήν μέθεξη αὐτή, ἔστω κι ἄν εἶναι τίμιοι, ἐργατικοί καί φιλάνθρωποι, ὁ Κύριος δέν παρέχει λύτρωση. Ὁ λόγος Του εἶναι σαφής καί κατηγορηματικός, πώς δέν πρόκειται νά ζήσουμε, ἐάν δέν φᾶμε τήν σάρκα Του καί ἐάν δέν πιοῦμε τό αἷμα Του (Βλ. Ἰωάν. στ, 53). Καί γιά νά μήν νομίσει κάποιος, ὅτι εἶναι συμβολικό τό νόημα τῶν λόγων αὐτῶν ἀποσαφηνίζει παρακάτω, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός λέγοντας: «Εἶναι πράγματι τροφή ἡ σάρκα μου καί ποτό τό αἷμα μου. Αὐτός πού τρώει τήν σάρκα μου καί πίνει τό αἷμα μου μέσα σέ ἐμένα μένει και ἐγώ σ’αυτόν.» (Βλ. Ἰωάν. στ, 55-56).

Ἡ σήμερα ἑορταζομένη Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, ἕνα πράγμα ποθοῦσε: Νά κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Ἄς ζηλέψουμε τόν πόθο της, κι ἄς μήν παρασυρόμαστε ἀπό τούς αἱρετικούς, ὅσο καλοί κι εὐγενεῖς κι ἄν εἶναι, διότι θέτουμε ἐν ἀμφιβόλῳ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, γιά τήν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θυσιάστηκε πάνω στόν Τίμιο Σταυρό καί μᾶς ἄφησε ὡς θησαυρό ἀτίμητο τό Σῶμα Του καί τό Αἷμα Του, ὥστε νά ὑπάρχουμε ἑνωμένοι μαζί Του καί νά ζοῦμε αἰωνίως. Ἀμήν.