3 islands

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

mitropolitis

Ό Σεβ. Σάμου καί Ικαρίας κ. Ευσέβιος (κατά κόσμον Ευάγγελος) Πιστολής, γεννήθηκε τό 1949 στό Παλαιό Καρλόβασι Σάμου, όπου καί περάτωσε τίς εγκύκλιες σπουδές του. Φοίτησε στό Ανώτερο 'Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο τής παλαιφάτου Ριζαρείου Σχολής καί στή Θεολογΐκή Σχολή τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, της όποιας είναι καί πτυχιοΰχος.


Χειροτονήθηκε Διάκονος τό 1972 καί Πρεσβύτερος τό 1976, ότε εχειροτονήθη καί 'Αρχιμανδρίτης. Υπηρέτησε ώς Διάκονος στήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών άναπτύξας σημαντικήν δράσιν εις τόν τομέα του κατηχητικού έργου μεταξύ τών νέων.


Άπό τό 1976 καί μέχρι τής εκλογής του ώς Μητροπολίτου μέ άπόφασιν τής Ίεράς Συνόδου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, ύπηρέτησε ώς Ιεροκήρυκας, Προϊστάμενος τής Θρησκευτικής Υπηρεσίας τής Ελληνικής 'Αστυνομίας καί Καθηγητής στήν 'Αστυνομική 'Ακαδημία καί όλες τίς Σχολές τής 'Αστυνομίας καί τοΰ Πυροσβεστικού Σώματος. Παράλληλα ύπηρέτησε ώς Διευθυντής τοΰ ιδιαιτέρου Γραφείου τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου. Υπεύθυνος στόν τομέα τών ιερατικών κλήσεων, πνευματικός καί εξομολόγος τής νεανικής προσπαθείας τής Ί. Μητροπόλεως Πειραιώς καί συνεργάτης τοΰ Ραδιοφωνικού Σταθμού τής «Πειραϊκής 'Εκκλησίας».


'Ανέπτυξε σημαντική κηρυκτική, κοινωνική, φιλανθρωπική καί ιεραποστολική δράση στήν Ί. Μητρ. Πειραιώς, τήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών καί στά Σώματα 'Ασφαλείας ειδικότερα, πού εργάστηκε μέ ενθουσιασμό καί αύταπάρνηση. άποσπάσας τήν εκτίμηση, τήν αγάπη καί τό σεβασμό τους. Έκαλλιέργησε τό γραπτό θείο λόγ0 έκδίδοντας κατά μήνα ειδικό περιοδικό γιά τήν 'Αστυνομία μέ πλούσια εποικοδομητική καί επίκαιρη ύλη. Επίσης ίδρυσε τό περιοδικό «Παλμοί της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας». Δι' ενεργειών του ανακαινίσθηκαν οί Ί. Ναοί τής Αστυνομίας καί άνεγέρθησαν δυο νέοι καί τό Πνευματικό Κέντρο τοϋ Ίεροΰ Ναοΰ Παμμεγίστων Ταξιαρχών.


Διοργάνωσε τό πρώτο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Θρησκευτικών Υπηρεσιών 'Αστυνομιών Ευρωπαϊκής Ένωσης καί έξέδωσε τά πρακτικά αύτοΰ.
Διοργάνωσε πνευματικές καί παιδικές κατασκηνώσεις τής Αστυνομίας. Έξέδωσε τήν Ιστορία τής Σχολής Αστυνομίας (Μεσογείων) καί τών Ιερών Ναών της καί άλλα εποικοδομητικά καί πνευματικά βιβλία καί έντυπα.


Μητροπολίτης Σάμου εξελέγη στίς 19 Ιουνίου 1995, έχειροτονήθη στόν Καθεδρικό Ναό Άγίας Τριάδος Πειραιώς τό Σάββατο 22 Ιουνίου 1995 καί ενθρονίστηκε στή Σάμο στίς 10 Σεπτεμβρίου του ίδίου έτους.

                   ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΜΟΥ & ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ      

6.5.1972               Κουρά εις Μεγαλόσχημον Μοναχόν τοϋ Δοκίμου ’Αδελφού τής Ίερας Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Ευαγγέλου Πιστολή, εις ον έδόθη τό μοναχικόν ονομα Ευσέβιος, ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου.

7.5.1972               Χειροτονία εις Διάκονον τοΰ Μοναχού Ευσεβίου Πιστολή ύπό τοϋ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου εν τω Ίερω Ναω Τιμίου Σταυρού Αιγάλεω.

28.11.1976           Χειροτονία εις Πρεσβύτερον τοΰ Διακόνου Ευσεβίου Πιστολή καί άπονομή εις αυτόν τοϋ όφφικίου τοϋ Αρχιμανδρίτου, ύπό τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ρωγών κ. Καλλινίκου, εν τω Ίερω Ναω Προφήτου Ήλιού Παγκρατίου, συγχειροτονούντων τών, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Χριστοδούλου καί τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ταλαντίου κ. Αμβροσίου.

19.7.1995             'Εκλογή ύπό τής Ίερας Συνόδου τής Ιεραρχίας τής ’Εκκλησίας τής 'Ελλάδος τοϋ ’Αρχιμανδρίτου Εύσεβίου Πιστολή εις Μητροπολίτην τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί ’Ικαρίας, καί τέλεσις τοΰ Μικροϋ καί Μεγάλου Μηνύματος.

22.7.1995             Χειροτονία εις ’Επίσκοπον τοϋ εκλεγμένου Μητροπολίτου Σάμου καί Ικαρίας Εύσεβίου Πιστολή ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου έν τω Καθεδρικώ Ίερω Ναω 'Αγίας Τριάδος Πειραιώς, συγχειροτονούντων πολλών Μητροπολιτών.

31.8.1995             Διαβεβαίωσις ένώπιον τοΰ Προέδρου τής Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου παρουσία τοΰ ’Αρχιεπισκόπου ’Αθηνών καί πάσης Ελλάδος (κυροϋ) Σεραφείμ. Άναγνωρισθείς καί κατασταθείς μέ τό άπό 23.8.1995 Προεδρικόν Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. 146/30.8.1995 τεϋχος Ν.Π.Δ.Δ.).

10.9.1995             Τελετή ένθρονίσεως τοϋ Μητροπολίτου Σάμου κ. Εύσεβίου έν τω Μητροπολιτικώ Ίερω Ναω 'Αγίου Νικολάου Βαθέος. ύπό τοΰ Τοποτηρητοΰ τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί Ικαρίας Μητροπολίτου Χίου κ. Διονυσίου, συμπροσευχομένων πολλών Μητροπολιτών καί πλήθους λαοΰ.

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ. κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗι ΕΟΡΤΗι ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

moimisi-ths-theotokou.jpg

Ἀγαπητοί μου,

Γιά τήν Παναγία πού σήμερα γιορτάζουμε τήν Kοίμησή Της, τά Εὐαγγέλια δέν ἀναφέρουν παρά μόνο λίγες φράσεις, ὅπως αὐτές: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καί μαστοί οὕς ἐθήλασας» (Λουκ. 11,27), εὐτυχισμένη ἡ μάνα πού σε γέννησε και ἐθήλασε. Και ὅμως για Ἐκείνη μίλησαν οἱ Προφῆτες καί κήρυξαν οἱ Ἀπόστολοι, γιά Ἐκείνη θεολόγησαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί δογμάτισαν οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι, ἐμπνεύσθησαν οἱ ὑμνωδοί καί οἱ ἁγιογράφοι καί μελέτησαν οἱ στοχαστές.

Τήν Παναγία τιμᾶ ἡ Ὀρθόδοξη εὐσέβεια τῶν πιστῶν, ἀφοῦ Αὐτή κατέχει κεντρική καί θεμελιώδη ρόλο στό σχέδιο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Το ἱερό πρόσωπό Της τό ἀνακαλύπτουμε μέσα στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, γι’ αὐτό μόνο μέ τήν πίστη καί τήν ἀγάπη μποροῦμε νά τό πλησιάσουμε. Γιατί μόνο ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη μᾶς φανερώνουν κρυμμένες ἀλήθειες, πού δέν βλέπουν καί δέν γνωρίζουν ὅσοι δέν ἐμπιστεύονται καί δέν ἀγαποῦν.

Ἄς σταθοῦμε σέ μια ὑπέροχη στιγμή.

Ὅταν ὁ Κύριος ἐπάνω στόν σταυρό ἔλεγε στήν μητέρα Του δείχνοντας τόν μαθητή «ὅν ἠγάπα», «ἴδε ὁ υἱός σου» καί στόν Ἰωάννη «ἰδού ἡ μήτηρ σου», καθιέρωσε ἕνα δεσμό ἅγιο παγκοσμίου σημασίας. Ὁ Ἰωάννης ὡς ἐκπρόσωπος τῶν πιστῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου ὅλων τῶν αἰώνων, γινόταν ἐκείνη τήν στιγμή υἱός τῆς Μητέρας τοῦ Θεανθρώπου· Και ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, Μητέρα ὅλων μας. Πόσο ὑπέροχη στιγμή! Ὁ ἑτοιμοθάνατος Ἰησοῦς μας φεύγοντας μᾶς παραδίνει στή στοργή Της καί Ἐκείνη ἄνοιγε τήν μητρική ἀγκαλιά της, γιά νά μᾶς ἀναλάβει κάτω ἀπό τήν στοργική προστασία Της.

Στούς αἰῶνες πού κύλησαν ἀπό τότε, τό αἰσθάνθηκε αὐτό ὁ λαός μας. Και κάθε στιγμή αἰσθάνεται τήν Παναγία μας νά τόν παρακολουθεῖ μέ τό γλυκό της βλέμμα, νά δακρύζει στόν πόνο του, νά δέεται γι’ αὐτόν στόν Ὑἱό καί Θεό, νά τόν παρηγορεῖ στίς θλίψεις του, νά τόν ἐπισκέπτεται στήν ἀρρώστια του, νά τόν καθοδηγεῖ στόν δρόμο του. Ἔτσι Τήν βλέπει καί ἔτσι Τήν ζωγραφίζει ἀπό τούς πρώτους αἰῶνες. Γλυκοφιλοῦσα, Δακρυρροοῦσα, Δεομένη, Ὁδηγήτρια, Πλατυτέρα. Ἐπίσκεψις. . .

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ζοῦμε τόν αἰῶνα τοῦ φόβου, ὅπως χαρακτηρίσθηκε ὁ αἰώνας μας θαλασσοδαρμένος ἀπό τά κύματα τῶν ποικίλων καθημερινῶν δυσκολιῶν. Ὅπου κι’ ἄν βρεθοῦμε, λοιπόν, τίς μέρες τῆς Κοιμησής Της, εἴτε στόν μόχθο τῆς σκληρῆς βιοπάλης, εἴτε χαιρόμαστε τήν γαλήνη στίς παραλίες τῶν νησιῶν μας ἤ ἀπολαμβάνουνε τό δροσερό ἀεράκι τοῦ βουνοῦ, ἄς κατευθύνουμε τά βήματα μας στά λιμάνια τῆς ψυχικῆς γαλήνης, στούς ἱερούς ναούς μας. Καί ἐκεῖ κάτω ἀπό τά προστατευτικά χέρια Της, θά νιώσουμε τήν ἀσφαλῆ παρουσία, τήν γαλήνη, τήν ἀκαταίσχυντη προστασία καί βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας καί στοργικῆς Μητέρας μας.

Καί καθώς θά αἰσθανόμαστε τό γλυκό στοργικό βλέμμα πάνω μας, μέ τήν ἀφοσίωση καί τήν ἐμπιστοσύνη παιδιοῦ πρός μητέρα, ἄς Τῆς ἀνοίξουμε τήν καρδιά μας, νά Τῆς ἐμπιστευθοῦμε τούς φόβους μας καί τά προβλήματά μας· «Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε . . . πρόφθασον ὡς ἀγαθή εἰς τήν βοήθειαν ἡμῶν τῶν πιστῶν κραυγαζόντων σου». Ἡ ἀπάντηση δέ θά βραδύνει νά ἔλθει. Καί τότε θά μποροῦμε, βεβαιωμένοι καί ἀπό τή δική μας πείρα, νά τῆς ψάλλουμε: «Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοι κατησχημένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε Θεοτόκε, ἀλλ’ αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως».

 

Χρόνια πολλά!

Με ὅλη μου την ἀγάπη

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

+ Ο ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου καί Ικαρίας κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ επί τω Άγιω Πάσχα

Hosios_Loukas_narthex_-_East_wall_right_Harrowing_of_Hell_03.jpg

Αγαπητοί μου Πατέρες καί Αδελφοί,


Ό Ιησούς Χριστός άναστήθηκε, αφού κατέβηκε καί δίδαξε στους νεκρούς,
καταπατώντας μέ τόν θάνατό Του τόν φυσικό καί τόν πνευματικό θάνατο· καί σέ όσους
βρίσκονταν μέσα στούς τάφους, χάρισε την άληθινή ζωή.

Ό θάνατος καταργήθηκε! Ό Άδης νεκρώθηκε! Οί νεκροί άναστήθηκαν!

Ή Ανάσταση τού Κυρίου Ιησού Χριστού δείχνει πώς μέ τη Σταυρική θυσία Τού μάς
έλευθέρωσε άπό τή δουλεία τής άμαρτίας. Χαρίζει έτσι καινούργια άληθινή ζωή σέ όλη τή
φύση κυρίως όμως σέ μάς τούς άνθρώπους, πού ήμασταν αιχμάλωτοί τού σκοτεινού Άδη
καί τού πικρού θανάτου.

'Όλα καινούργια!

Ό δρόμος πρός τόν ούρανό είναι άνοιχτός! Ό Παράδεισος δικός μας!

Τό Πάσχα είναι ή πιό χαρούμενη, ή πώ λαμπρή γιορτή τής Χριστιανοσύνης. Τό
πέρασμα άπό τόν θάνατο στή ζωή!

Ό Κύριος, ό Παντοδύναμος Νικητής τού θανάτου, άναστήθηκε άπό τούς νεκρούς τήν
τρίτη μέρα! Θαύμα θαυμάτων, πού δέν μπορούμε νά καταλάβουμε μέ τό Ανθρώπινο
μυαλό μας! Μέ τήν πίστη όμως ζούμε ένα πανηγύρι!

"Ενα πανηγύρι, ή μόνη γιορτή πού ή Εκκλησία μάς όρισε νά γιορτάζουμε σαράντα
ολόκληρες μέρες.

Στήν Εκκλησία μας κάθε Κυριακή γιορτάζουμε τήν Ανάσταση τού Χριστού. Γίά νά
θυμόμαστε ότι μέ τή δύναμη τής Ανάστασης όλα γίνονται καινούργια!

Ό ούρανός εύφραίνεται! Ή γή πανηγυρίζει! Άγγελοι καί άνθρωποι χορεύουν!

Αγαπητά μου παιδιά,

Ό,τι ύπάρχει, ό,τι ζεί, ό,τι Αναπνέει, ό,τι αισθάνεται... ύπάρχει, ζεΐ, Αναπνέει,
αισθάνεται, γιατί ό Χριστός άναστήθηκε. Αν ό Χριστός δέν άνασταινόταν, όλα θά ήταν
νεκρά πάνω στή γή. Όλα κρατημένα άπό τήν παγωνιά τού θανάτου. Τώρα όλα ζούν, όλα
χαίρονται, όλα πανηγυρίζουν, όλα τραγουδούν καί όλα ψάλλουν: «Χριστός άνέστη...».

Ό Χριστός άναστήθηκε καί μάς άνέστησε άπό τό θάνατο, τόν Άδη, τήν Αμαρτία.

Ό θείος Παύλος τήν Αλήθεια αύτή τήν παρίστά μέ δύο λέξεις. Ό Χριστός, λέει,
«ήγέρθη διά τήν δικαίωσιν ήμών». Ό Χριστός άναστήθηκε γιά νά μάς δικαιώσει ένώπιόν
    

τού Θεού, δηλαδή γιά νά μάς σώσει. Δωρεάν ή δικαίωσή μας, δωρεάν ή λύτρωσή μας,
δωρεάν ή συγχώρησή μας, ή σωτηρία μας. Δωρεάν. Μόνο μέ τή χάρη Του!

Πώς, λοιπόν, ή χαρά νά μήν είναι τό μόνιμο στοιχείο τής ζωής μιας;

Ανάσταση μπορούμε νά ζούμε κάθε μέρα. Κάθε φορά πού άφηνόμαστέ μ'
εμπιστοσύνη στά Πανάγια χέρια Του, νά κατευθύνει ’Εκείνος τή ζωή μας, τότε κι εμείς
ζούμε τήν Ανάσταση.

Κάθε φορά πού παίρνουμε τό βλέμμα μας άπό τά μάταια αύτής τής γης καί τά
«καρφώνουμε» εκεί ψηλά, πού είναι ’Εκείνος, καί θυμόμαστε τόν αιώνιο προορισμό μας,
τότε κι εμείς ζούμε τήν Ανάσταση.

Κάθε φορά πού δέν άφήνουμε τά σύννεφα τής μελαγχολίας νά καλύψουν τόν
ούρανό τής ψυχής μας, άλλά άκουμε τό δικό Του «χαίρετε», τότε ή δική Του χαρά
πλημμυρίζει τό είναι μας καί ζούμε κι εμείς τήν Ανάσταση.

Κάθε φορά πού σηκώνουμε τόν σταυρό μας Αγόγγυστα, μέ εμπιστοσύνη στήν
άγάπη Του ή μετανιωμένοι ερχόμαστε κοντά Του καί εκλιπαρούμε γιά έλεος καί
συμπόνια, τότε κι εμείς ζούμε τήν Ανάσταση.

Αγαπητά μου παιδιά,

Ό Κύριος είναι μαζί μας! Γί αύτό κι εμείς είμαστε Ανίκητοι. Καί μέσα σ' όλες τίς
δοκιμασίες, τούς πειρασμούς καί τούς κινδύνους δέν λυγίζουμε. Μένουμε όρθιοι καί μέ
όλη τή δύναμη τής ψυχής μάς ομολογούμε και διακηρύττουμε: Χριστός Ανέστη! Κι όλα
γύρω μας Αντιφωνούν μέ δύναμη: Αληθώς Ανέστη! Εύχομαι καί προσεύχομαι, μέσα στό
σκοτάδι τού σύγχρονου κόσμου νά λάμπει πάντα στίς ψυχές σας, τής Ανάστασης τό
ανέσπερο Φώς!

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ. κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗι ΕΟΡΤΗι ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

theophany17thcentury2.jpg

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Πρίν λίγες ἡμέρες ἐορτάζοντας τήν μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς δίδαξε ὅτι ἕνας ἀπό τούς σκοπούς γιά τούς ὁποίους ὁ Χριστός ἦλθε στόν κόσμο, εἶναι γιά νά διαλύσει τά ἔργα τοῦ διαβόλου καί νά καταργήσει τήν τυραννική ἐξουσία του πάνω στούς ἀνθρώπους καί τά κτίσματα. Σήμερα μέ τή Βάπτισή Του στόν ποταμό Ἰορδάνη, ὁ Χριστός ἐξουδετέρωσε τούς δαίμονες πού ἐξουσίαζαν τά ὕδατα κι ἔτσι ἁγίασε ὁλόκληρη τή κτίση.

 Μέ τήν πράξη τοῦ Ἁγιασμοῦ ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει αὐτό τό ἁγιαστικό ἔργο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἱερέας εὐλογώντας τό νερό, ἁγιάζει τή φύση τῶν ὑδάτων καί μέ τό ἁγιασμένο νερό ἁγιάζει καί καθαρίζει τούς ἀνθρώπους καί τά κτίσματα. Αὐτό τό σπουδαῖο πνευματικό νόημα ἔχει κι ὁ Ἁγιασμός πού τελεῖται στούς Ἱερούς Ναούς μᾶς κατά τήν παραμονή καί τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῶν Θεοφανείων. Ἐπειδή ὅμως τό θέμα τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ εἶναι ἀρκετά παρεξηγημένο καί πολλοί πιστεύουν διάφορα καί πολλές πλάνες ἔχουν εἰσχωρήσει στήν πνευματική ζωή ἀρκετῶν χριστιανῶν, κρίνουμε σκόπιμο νά ἐνημερώσουμε ὑπεύθυνα ὅλους ἐσάς τά πιστά παιδιά τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν χαρακτήρα, τήν σημασία καί τή χρήση τοῦ Μεγάλη Ἁγιασμοῦ.

Πρώτον. Ὁ μεγάλος Ἁγιασμός τή Παραμονῆς καί αὐτός τῆς Κυριωνύμου ἡμέρας ἔχουν τήν ἴδια ἀξία καί τήν ἴδια πνευματική δύναμη. Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός, σέ ἀντιδιαστολή μέ τόν Μικρό Ἁγιασμό, πού τελεῖται κάθε πρώτη τοῦ μηνός στούς Ἱερούς Ναούς ἤ σέ κάποια περιστατική ἀνάγκη στίς οἰκίες τῶν πιστῶν, γίνεται σέ ἀνάμνηση τῆς Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου, τελεῖται δύο φορές τό χρόνο, τήν Παραμονή καί τήν Κυριώνυμο ἡμέρα τῶν Θεοφανείων, καί ὅπως προείπαμε δέν ὑπάρχει καμία διαφορά ὡς πρός τόν χαρακτήρα καί τήν σημασία τους. Οἱ δύο φορές τελέσεως ἐπεκράτησαν ἤδη ἀπό τόν 5ο αἰώνα καί καθιερώθηκαν κυρίως γιά πρακτικούς λόγους.

Δεύτερον. Τόν Μεγάλο Ἁγιασμό μποροῦμε νά τόν φυλάσσουμε μέ εὐλάβεια στήν οἰκία μας. Ὁ ἱερός Χρυσόστομος σέ μία ὁμιλία του γιά τ;o Βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ (De babtismo Christi), ὁμιλεῖ γιά τή συνήθεια τῶν πιστῶν νά ἀντλοῦν ἀπό τό ἁγιαζόμενο κατά τήν ἑορτή αὐτή νερό καί νά τό διατηροῦν στά σπίτια τους καθ’ ὅλη τή διάρκεια τοῦ ἔτους καί ἐπί δύο καί τρία ἀκόμα ἔτη. Σκοπός τούς ἦταν νά πίνουν ἀπό αὐτό ἤ νά χρίωνται καί νά ἁγιάζονται ἄν κατά τή διάρκεια τοῦ ἔτους εὐρίσκοντο σέ ψυχική ἤ σωματική ἀνάγκη. Ἐπίσης ἡ ἴδια ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ μᾶς προσφέρει τήν καλύτερη μαρτυρία, ἀφοῦ στά Εἰρηνικά καί στίς Εὐχές ὑπάρχει σαφής ἀναφορά στή διατήρηση καί φύλαξη τοῦ ἁγιασμένου ὕδατος ἀπό τούς πιστούς. Τόν Μεγάλο Ἁγιασμό, λοιπόν, καί τῆς Παραμονῆς καί τῆς Κυριωνύμου ἡμέρας, τόν διατηροῦμε μέ εὐλάβεια στά σπίτια μας, τόν χρησιμοποιοῦμε γιά νά τόν πίνουμε ἤ νά χριόμαστε μέ αὐτόν κι ἔτσι νά ὠφελούμαστε στήν πνευματική μας ζωή καί νά προφυλασσόμαστε ἀπό τίς διαβολικές ἐνέργειες.

Τρίτον. Δέν «κοινωνοῦμε» μέ τόν Μεγάλο Ἁγιασμό. Τίποτα δέν μπορεῖ νά ἀντικαταστήσει τή Θεία Κοινωνία, πού εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, μέ τόν ὁποῖο πρέπει μέ κάθε θυσία καί κατάλληλη προετοιμασία νά προσερχώμεθα γιά νά ἑνωθοῦμε μαζί Του. Ἡ παρεξήγηση αὐτή δημιουργήθηκε γιατί τά παλαιότερα χρόνια κάποιοι Πνευματικοί συνιστοῦσαν σέ ὅσους εἶχαν σοβαρά ἁμαρτήματα, πού τούς ἐμπόδιζαν νά ἔχουν συμμετοχή στό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, νά πίνουν Μεγάλο Ἁγιασμό ὡς βοηθητικό πνευματικό μέσο μετανοίας κι ὄχι βέβαια ὡς ἀντικατάσταση τῆς θείας Κοινωνίας. Γί αὐτό καί πρῶτο μας μέλημα θά πρέπει νά εἶναι ἡ προετοιμασία καί ἡ προσέλευσή μας στή Θεία Κοινωνία, πού εἶναι τό φάρμακο τῆς ἀθανασίας καί τό ἀκαταμάχητο ὅπλο ἐναντίον τοῦ διαβόλου κι ὄχι τήν ὥρα πού τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία ἐμεῖς νά ζητοῦμε νά πάρουμε Μεγάλο Ἁγιασμό ἀδιαφορώντας γιά τά τελούμενα.

 Ἀγαπητά μου παιδιά,

Μείνετε μακριά ἀπό τίς δεισιδαιμονίες, τίς προλήψεις καί τίς πλάνες ἀντιλήψεις καί ἑορτάσατε μέ τρόπο φιλόθεό τα Θεοφάνεια. Σᾶς εὔχομαι ὁ ἐν Ἰορδάνη βαπτισθεῖς Κύριος νά ἁγιάσει τή ζωή σας, τά ἔργα τῶν χειρῶν σας καί τήν κτίση ὁλόκληρη.

 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚAΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Εὐχέτης πρός τόν Κύριο γιά ὅλους σας

+ Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

Ἐγκύκλιον Μήνυμα Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου, Ἰκαρίας καί Κορσεῶν κ.κ. Εὐσεβίου ἐπί τῇ ἀνατολῇ τοῦ νέου ἔτους 2022

« Τόν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν…»

images.jpg

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

Ὁ μεγαλύτερος ἱεροκήρυκας τῆς Ἐκκλησίας μας, τά λόγια τοῦ ὁποίου συγκλονίζουν ἐπί αἰῶνες τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων καί δέν χάνουν ποτέ τήν ἐπικαιρότητα καί τήν ἀξία τους, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἔλεγε: Ὅταν  δεῖς ὅτι συμπληρώθηκε ἕνας ἀκόμη χρόνος στή ζωή σου, εὐχαρίστησε τόν Δεσπότη Χριστό φέρε σέ κατάνυξη τήν καρδιά σου… πές στόν ἑαυτό σου: Οἱ μέρες τρέχουν καί φεύγουν, τά χρόνια συμπληρώνονται, προχωρήσαμε πολύ στόν δρόμο τῆς ζωῆς. Ἄραγε τί καλό ἔχουμε κάνει; Μήπως τυχόν φύγουμε ἀπό αὐτή τή ζωή ἄδειοι καί ἔρημοι ἀπό κάθε ἀρετή;

 Ἀγαπητά μου παιδιά, ἀντικρύσαμε τό νέο ἔτος τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου. Ἀνταλλάξαμε πολλές καί θερμές εὐχές μέ συγγενικά καί φιλικά μας πρόσωπα, ὅπως γίνεται συνήθως, γιά νά εἶναι τό νέο ἔτος χαρούμενο καί εὐτυχισμένο.

Τό ποθοῦμε αὐτό ὅλοι μας.

 Δέν ἀρκεῖ ὅμως νά μένουμε μόνο στίς ὡραῖες εὐχές καί στόν πόθο γιά τήν εὐτυχία. Χρειάζεται καί κάτι πιό συγκεκριμένο νά γίνει ἀπό μέρους μας.

 Ἡ Ἐκκλησία μας, πού εἶναι ἡ πνευματική Μητέρα ὅλων μας καί θέλει τήν εὐτυχία καί αἰώνια σωτηρία μας, διαρκῶς μᾶς ὑπενθυμίζει τό πῶς πρέπει νά ζοῦμε, ἄν θέλουμε τήν εὐτυχία μας. Σέ ὅλες τίς ἱερές Ἀκολουθίες της ἀκοῦμε πάντοτε ἀπό τούς ἱερεῖς μᾶς τό ἐξαίρετο αἴτημα: «Τόν ὑπολοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνη καί μετανοίᾳ ἐκτελέσαι, παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα». Καί ἀπαντοῦν οἱ ἱεροψάλτες: «Παράσχου Κύριε», χάρισέ μας Κύριε, αὐτό πού Σοῦ ζητᾶμε.

  Τί ζητᾶμε; Νά ζήσουμε τόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς πού μᾶς ἀπομένει μέ εἰρήνη καί μετάνοια. Πρόκειται γιά τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνώτερη ἀπό ὅλους τούς θησαυρούς τῆς γῆς. Πρόκειται γιά τήν «εἰρήνη τοῦ Θεοῦ τήν ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν». Γιά τήν εἰρήνη πού ἔχει καί μεταδίδει ὁ Θεός στούς δικούς Του καί τῆς ὁποίας εἰρήνης τά ἀγαθά καμμιά διάνοια οὔτε ἀνθρώπινη, οὔτε ἀκόμη καί ἀγγελική δέν μπορεῖ νά ἐννοήσει στήν πληρότητά τους.

 Ἡ εἰρήνη αὐτή εἶναι καρπός τῆς μετάνοιας. Ἡ μετάνοια γεννιέται μέσα στόν ἄνθρωπο μέ πρωτοβουλία τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α΄Τιμ.β,4). Στέκεται στήν πόρτα τῆς καρδιᾶς μας καί κτυπάει. Κτυπάει μέ τόν λόγο τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων, μέ διάφορα γεγονότα τῆς ζωῆς μας, ἀκόμη μέ συναντήσεις προσώπων πού μεταδίδουν μέσα μας ἔμπνευση γιά μιά ἄλλη ζωή. Στή δική μας θέληση ἀπόκειται νά δεχθοῦμε ἤ νά ἀπορρίψουμε αὐτή τήν κλήση, νά «ἐκμεταλλευτοῦμε» ἤ νά ἀρνηθοῦμε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

  Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δέχονται τήν κλήση τοῦ Θεοῦ. Δέν ἀνταποκρίνονται ὅμως ὅλοι θετικά σ’ αὐτήν. Ἡ θετική ἤ ἀρνητική στάση πού θά πάρουμε ἀπέναντί της εἶναι ἡ πιό κρίσιμη στιγμή τῆς ζωῆς μας.

   Ἡ ποιότητα τῆς μετάνοιας βέβαια ἐξαρτᾶται σέ μεγάλο βαθμό ἀπό τίς ἀντιλήψεις πού ἔχουμε γιά τήν ἁμαρτία. Ἡ μετάνοια εἶναι συνέπεια τῆς ἁμαρτίας. Ἄν κρατούσαμε καθαρό τό χιτώνα τοῦ Βαπτίσματος, δέν θά εἴχαμε ἀνάγκη ἀπό τό δεύτερο Βάπτισμα, πού εἶναι ἡ μετάνοια.

 Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής, περιγράφοντας τήν πορεία τῆς ψυχῆς πού μετανοεῖ, γράφει: «Αὐτός πού πιστεύει στόν Κύριο, φοβᾶται τήν κόλαση. Αὐτός πού φοβᾶται τήν κόλαση, ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη. Αὐτός πού ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη, ὑπομένει τίς θλίψεις. Αὐτός πού ὑπομένει τίς θλίψεις ἀποκτάει τήν ἐλπίδα στό Θεό. Ἡ ἐλπίδα στό θεό χωρίζει τό νοῦ του ἀπό κάθε γήινη προσκόλληση. Χωρισμένος ὁ νοῦς ἀπό κάθε γήινη προσκόλληση ἀποκτάει τήν ἀγάπη». Ἡ μετάνοια δηλαδή θεμελιώνεται στήν πίστη, θερμαίνεται ἀπό τόν φόβο τῆς κολάσεως, κατακαίει τά πάθη καί μέ τήν ὑπομονή καί τήν ἐλπίδα στό Θεό φθάνει στήν ἐλευθερία ἀπό κάθε γήινο δεσμό. Ἐκεῖ ἀποκτᾶ τή γνήσια ἀγάπη γιά τό Θεό καί τούς ἀνθρώπους. Ἡ μετάνοια, πού εἶναι καρπός τῆς ἐλευθερίας μας, εἶναι νίκη ἐναντίον τοῦ διαβόλου καί προϋπόθεση γιά νά ἔρθει ὁ Χριστός μέσα μας.

Γιά νά πλησιάσει κανείς τόν Χριστό, χρειάζεται νά κάνει μέσα του μιά ριζική ἀλλαγή, χρειάζεται ν’ ἀλλάξει τόν προσανατολισμό τῆς ψυχῆς του. Πρέπει ν’ ἀπομακρύνει ἀπό τό κέντρο τοῦ ἐνδιαφέροντός του τόν ἁμαρτωλό ἑαυτό του, μέ ὅλες τίς ἐπιθυμίες καί τίς ἐπιδιώξεις του καί ἀντ’ αὐτοῦ νά τοποθετήσει τό Θεό καί τό νόμο του. Ρυθμιστῆς τῆς ζωῆς τοῦ πρέπει νά γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, οἱ ἐντολές τοῦ Χριστοῦ.

Μέσα σέ κάθε ἐντολή βρίσκεται ὁ Χριστός καί ὅλη ἡ Ἁγία Τριάδα, γί αὐτό ὅποιος ἀγαπᾶ τό Χριστό, τηρεῖ τίς ἐντολές του. Γνωρίζει ἔτσι καλύτερα τόν Χριστό καί ἑνώνεται μαζί Του.

Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ ἀρχή τῆς σωτηρίας. Ὁ Χριστός αἴρει τίς ἁμαρτίες μας. Μᾶς καθαρίζει μέ τό αἷμα Του. Μᾶς σώζει μέ τή θυσία Του. Μᾶς ἀναγεννᾶ μέ τή ζωοποιό χάρη Του.

 Μέ τό πρῶτο κήρυγμά του ὁ Χριστός μᾶς ἀποκάλυψε τό θεμέλιό της πνευματικῆς ζωῆς, δηλαδή τῆς ζωῆς πού γεννιέται μέσα στόν ἄνθρωπο μέ τήν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τή συνεργία τοῦ ἀνθρώπου. «Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Μαρκ. α,15).

 Ὁ χρόνος μᾶς δόθηκε γιά νά πετύχουμε μέσα σ’αὐτόν τή σωτηρία, γιά νά γευθοῦμε μέ τήν ἀξιοποίησή του, ἀπό τώρα, τήν αἰωνιότητα. Ὁ Χριστός κτυπᾶ τήν πόρτα τῆς καρδιᾶς μᾶς μέχρι τήν τελευταία μας πνοή. Γί αὐτό δέν πρέπει ποτέ νά πέφτουμε στήν ἀδράνεια, ἀπελπισμένοι γιά τόν πολύτιμο χρόνο πού χάσαμε. Δέν σκεφτόμαστε τόν χρόνο πού χάθηκε. Προσπαθοῦμε νά ἐκμεταλλευτοῦμε τόν χρόνο πού ἔχουμε.

Τό νέο ἔτος πού εἰσήλθαμε εἶναι ἐπετειακό. Συμπληρώνονται:

  • 100 χρόνια ἀπό τόν ξεριζωμό τοῦ Μικρασιατικοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπό τίς προαιώνιες πατρογονικές ἑστίες του.
  • 50 χρόνια ἀπό τήν λειτουργία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Γηροκομείου μᾶς «Εὐγηρίας Πρόνοια» Καρλοβάσου, πού βρίσκουν ἡλικιωμένοι συνάνθρωποί μας, θαλπωρή καί προστασία, ἄγρυπνη μέριμνα καί φροντίδα τῆς τοπικῆς μας ἐκκλησίας.
  • 50 χρόνια ἀπό τήν σέ διάκονο χειροτονία τῆς ἐλαχιστότητός μου καί ἑπομένως τήν ἐπί πέντε δεκαετίες ταπεινή προσφορά μου ὡς Διακόνου, Ἀρχιμανδρίτου καί Ἐπισκόπου στόν Ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου μας.

Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένο.

  Ἀγαπητοί μου,

Ἄς πορευόμαστε στή ζωή μᾶς σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ἄς χρησιμοποιοῦμε τό χρόνο μας γιά νά ζήσουμε τήν παρουσία Του στή ζωή μας.

Καλή, εὐλογημένη καί καρποφόρα ἡ καινούργια χρονιά.

Αἴσιο, εἰρηνικό καί ὑγιεινό τό νέο ἔτος.

Μέ πολλές εὐχές καί ἀγάπη Χριστοῦ

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

ΑΓΙΟΛΟΓΙΟΝ

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

Άυριο
γιορτάζουν:

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Σήμερα:

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31