3 islands

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

mitropolitis

Ό Σεβ. Σάμου καί Ικαρίας κ. Ευσέβιος (κατά κόσμον Ευάγγελος) Πιστολής, γεννήθηκε τό 1949 στό Παλαιό Καρλόβασι Σάμου, όπου καί περάτωσε τίς εγκύκλιες σπουδές του. Φοίτησε στό Ανώτερο 'Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο τής παλαιφάτου Ριζαρείου Σχολής καί στή Θεολογΐκή Σχολή τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, της όποιας είναι καί πτυχιοΰχος.


Χειροτονήθηκε Διάκονος τό 1972 καί Πρεσβύτερος τό 1976, ότε εχειροτονήθη καί 'Αρχιμανδρίτης. Υπηρέτησε ώς Διάκονος στήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών άναπτύξας σημαντικήν δράσιν εις τόν τομέα του κατηχητικού έργου μεταξύ τών νέων.


Άπό τό 1976 καί μέχρι τής εκλογής του ώς Μητροπολίτου μέ άπόφασιν τής Ίεράς Συνόδου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, ύπηρέτησε ώς Ιεροκήρυκας, Προϊστάμενος τής Θρησκευτικής Υπηρεσίας τής Ελληνικής 'Αστυνομίας καί Καθηγητής στήν 'Αστυνομική 'Ακαδημία καί όλες τίς Σχολές τής 'Αστυνομίας καί τοΰ Πυροσβεστικού Σώματος. Παράλληλα ύπηρέτησε ώς Διευθυντής τοΰ ιδιαιτέρου Γραφείου τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου. Υπεύθυνος στόν τομέα τών ιερατικών κλήσεων, πνευματικός καί εξομολόγος τής νεανικής προσπαθείας τής Ί. Μητροπόλεως Πειραιώς καί συνεργάτης τοΰ Ραδιοφωνικού Σταθμού τής «Πειραϊκής 'Εκκλησίας».


'Ανέπτυξε σημαντική κηρυκτική, κοινωνική, φιλανθρωπική καί ιεραποστολική δράση στήν Ί. Μητρ. Πειραιώς, τήν Ί. 'Αρχιεπισκοπή 'Αθηνών καί στά Σώματα 'Ασφαλείας ειδικότερα, πού εργάστηκε μέ ενθουσιασμό καί αύταπάρνηση. άποσπάσας τήν εκτίμηση, τήν αγάπη καί τό σεβασμό τους. Έκαλλιέργησε τό γραπτό θείο λόγ0 έκδίδοντας κατά μήνα ειδικό περιοδικό γιά τήν 'Αστυνομία μέ πλούσια εποικοδομητική καί επίκαιρη ύλη. Επίσης ίδρυσε τό περιοδικό «Παλμοί της Θρησκευτικής Υπηρεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας». Δι' ενεργειών του ανακαινίσθηκαν οί Ί. Ναοί τής Αστυνομίας καί άνεγέρθησαν δυο νέοι καί τό Πνευματικό Κέντρο τοϋ Ίεροΰ Ναοΰ Παμμεγίστων Ταξιαρχών.


Διοργάνωσε τό πρώτο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Θρησκευτικών Υπηρεσιών 'Αστυνομιών Ευρωπαϊκής Ένωσης καί έξέδωσε τά πρακτικά αύτοΰ.
Διοργάνωσε πνευματικές καί παιδικές κατασκηνώσεις τής Αστυνομίας. Έξέδωσε τήν Ιστορία τής Σχολής Αστυνομίας (Μεσογείων) καί τών Ιερών Ναών της καί άλλα εποικοδομητικά καί πνευματικά βιβλία καί έντυπα.


Μητροπολίτης Σάμου εξελέγη στίς 19 Ιουνίου 1995, έχειροτονήθη στόν Καθεδρικό Ναό Άγίας Τριάδος Πειραιώς τό Σάββατο 22 Ιουνίου 1995 καί ενθρονίστηκε στή Σάμο στίς 10 Σεπτεμβρίου του ίδίου έτους.

                   ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΜΟΥ & ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ      

6.5.1972               Κουρά εις Μεγαλόσχημον Μοναχόν τοϋ Δοκίμου ’Αδελφού τής Ίερας Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Ευαγγέλου Πιστολή, εις ον έδόθη τό μοναχικόν ονομα Ευσέβιος, ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου.

7.5.1972               Χειροτονία εις Διάκονον τοΰ Μοναχού Ευσεβίου Πιστολή ύπό τοϋ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νίκαιας κ. Γεωργίου εν τω Ίερω Ναω Τιμίου Σταυρού Αιγάλεω.

28.11.1976           Χειροτονία εις Πρεσβύτερον τοΰ Διακόνου Ευσεβίου Πιστολή καί άπονομή εις αυτόν τοϋ όφφικίου τοϋ Αρχιμανδρίτου, ύπό τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ρωγών κ. Καλλινίκου, εν τω Ίερω Ναω Προφήτου Ήλιού Παγκρατίου, συγχειροτονούντων τών, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Χριστοδούλου καί τοΰ Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ταλαντίου κ. Αμβροσίου.

19.7.1995             'Εκλογή ύπό τής Ίερας Συνόδου τής Ιεραρχίας τής ’Εκκλησίας τής 'Ελλάδος τοϋ ’Αρχιμανδρίτου Εύσεβίου Πιστολή εις Μητροπολίτην τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί ’Ικαρίας, καί τέλεσις τοΰ Μικροϋ καί Μεγάλου Μηνύματος.

22.7.1995             Χειροτονία εις ’Επίσκοπον τοϋ εκλεγμένου Μητροπολίτου Σάμου καί Ικαρίας Εύσεβίου Πιστολή ύπό τοΰ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Καλλινίκου έν τω Καθεδρικώ Ίερω Ναω 'Αγίας Τριάδος Πειραιώς, συγχειροτονούντων πολλών Μητροπολιτών.

31.8.1995             Διαβεβαίωσις ένώπιον τοΰ Προέδρου τής Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου παρουσία τοΰ ’Αρχιεπισκόπου ’Αθηνών καί πάσης Ελλάδος (κυροϋ) Σεραφείμ. Άναγνωρισθείς καί κατασταθείς μέ τό άπό 23.8.1995 Προεδρικόν Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. 146/30.8.1995 τεϋχος Ν.Π.Δ.Δ.).

10.9.1995             Τελετή ένθρονίσεως τοϋ Μητροπολίτου Σάμου κ. Εύσεβίου έν τω Μητροπολιτικώ Ίερω Ναω 'Αγίου Νικολάου Βαθέος. ύπό τοΰ Τοποτηρητοΰ τής Ίερας Μητροπόλεως Σάμου καί Ικαρίας Μητροπολίτου Χίου κ. Διονυσίου, συμπροσευχομένων πολλών Μητροπολιτών καί πλήθους λαοΰ.

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ καί ΙΚΑΡΙΑΣ κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟΝ 200 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1821

 

25η-Μαρτίου1-1.jpg

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Συμπληρώνονται σήμερα 200 χρόνια ἀπό τήν Ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας προετοίμασε πνευματικά τήν Ἐθνική μας Παλιγγενεσία στηρίζοντάς την ἐπί τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Σύμφωνα μέ τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ πρός τήν Παναγία μας, ἑορτάζουμε τόν ἐρχομό τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου»,  ὅπως ὁμολογοῦμε καί στό Σύμβολο τῆς Πίστεως.  Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἔρχεται δυναμικά στόν κόσμο γιά νά καταργήσει τήν δύναμη τῆς ἁμαρτίας καί τήν ἰσχύ τοῦ θανάτου καί νά ὁδηγήσει τόν ἄνθρωπο στήν ἐλευθερία καί τή σωτηρία του. Μέ τήν δύναμη τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου τώρα ὁ ἄνθρωπος καί μέ τήν Χάρη, πού λαμβάνει ἀπό αὐτόν μέσα ἀπό τόν πνευματικό του ἀγῶνα, ἐλευθερώνεται ἀπό τόν διάβολο καί τά πάθη του. Ἔχοντας βιώσει στή συνέχεια τήν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἁπλόχερα παρέχεται μέσα ἀπό τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, μπορεῖ νά ἀγωνισθεῖ γιά νά ἀποτινάξει κάθε ζυγό ἀπό τον τράχηλό του. Ἐκεῖνος δηλαδή πού ζεῖ τήν ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, βρίσκει τό σθένος νά ἀγωνισθεῖ γιά τήν ἀνεξαρτησία του ἀπό τήν ὁποιαδήποτε σκλαβιά.

Σέ αὐτό τό πνευματικό ὑπόβαθρο στηρίχθηκε ὁ ξεσηκωμός τοῦ 1821. Γιά τόν λόγο αὐτό καί ἡ Ἑλληνική Ἐπανάσταση ὁρίσθηκε νά λάβῃ ἀρχή ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, στίς 25 Μαρτίου τοῦ 1821! Μέ ἀφετηρία τήν παλιγγενεσία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀπό τόν Χριστό, φθάσαμε στήν ἐθνική μας παλλιγενεσία.  

Οἱ Πατέρες μας ἀγωνίσθηκαν μέ σθένος κι ὁ Θεός περιέβαλε μέ τήν χάρη Του τόν ἀγῶνα τους. Καί τοῦτο διότι οἱ Ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες πρόγονοί μας διακρίνονταν ἀφ’ἑνός μέν γιά τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν ἀφοσίωσή τους στήν Ἐκκλησία καί ἀφ’ἑτέρου γιά τήν ἀγάπη τους πρός τήν Πατρίδα, πού ἔφθανε μέχρι θυσίας. Γιά νά τό διαπιστώσουμε αὐτό, ἀρκεῖ νά ἐξετάσουμε τίς Σημαῖες τοῦ ἀγῶνος, οἱ ὁποῖες καθ’ ὅλη τήν Ἑλληνική Ἐπικράτεια, εἶχαν πάντοτε εὐδιάκριτο τό σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μέ ἄλλα χριστιανικά σύμβολα καί τίς λέξεις ἤ τά ἀρχικά τῶν λέξεων: ἤ ἐλευθερία ἤ θάνατος. Εἶναι κρίμα πραγματικά, πού λείπει τό ἱερό σύμβολο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπό τό σῆμα, πού δημιουργήθηκε γιά τούς ἑορτασμούς τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Τί θά εἶχαν νά ἀπαντήσουν ἄραγε οἱ ὑπεύθυνοι στόν στρατηγό Μακρυγιάννη, πού τονίζει μέ ἔμφαση στά ἀπομνημονεύματά του: «Ἐμεῖς μέ σκιάν μας τόν Τίμιον Σταυρόν ἐπολεμήσαμεν ὁλοῦθε... Καί αὐτός ὁ Σταυρός μᾶς ἔσωσε.» Ἐνῶ ὁ ναύχρχος Ἀνδρέας Μιαούλης πρίν τίς ναυμαχίες του εὐχόταν λέγοντας: «Ἐλπίζω μέ τήν βοήθειαν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί τῶν θεοπειθῶν τῆς Πατρίδος εὐχῶν σύντομα νά σᾶς χαροποιήσω»

Ἴσως δέν γνωρίζουμε καί γι’ αὐτό πρέπει νά μάθουμε, πώς ἡ πρώτη Ἑλληνική Σημαία, ἡ ὁποία εἶχε τόν λευκό σταυρό ἐπάνω σέ γαλανό ὕφασμα, ἐξυφάνθηκε  τό 1816 ἀπό τούς Κολλυβᾶδες Πατέρες, πού ξεκίνησαν ἀπό τήν Ἱ. Μ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Λευκάδας Ἰκαρίας καί κατέληξαν στήν Σκιάθο.

Ἀξίζει νά σημειώσουμε πώς αὐτοί οἱ Πατέρες τῆς φιλοκαλικῆς Ἀναγέννησης τοῦ 18ου αἰῶνος, πού ὀνομάσθηκαν καί Κολλυβᾶδες σήκωσαν τό βάρος τῆς πνευματικῆς καί ἐθνικῆς ἀφύπνισης τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μέ κόπους καί θυσίες, ὡς Λειτουργοί καί Ἐξομολόγοι, ἀγωνίσθηκαν, ὥστε τό ὑπόδουλο Γένος μας συγκροτήσει ἐκ νέου τήν πνευματική του ζωή, μέ τή συχνή θεία Μετάληψη, τόν ἀπαραίτητο Ἐκκλησιασμό τήν Κυριακή, ὡς κατ’ ἐξοχήν ἡμέρας θείας Κοινωνίας καί τήν συνεχῆ καί ἀδιάλειπτη προσευχή.

Οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες ἀνταποκρίθηκαν στήν κλήση τῆς Μητέρας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Καταλάβαιναν, πώς μόνο ἡ Ἐκκλησία τούς ἀγαπᾶ, γιατί ζῶντας μέσα στήν Ἐκκλησία γιά 400 χρόνια διαφύλαξαν μαζί μέ τήν Ὀρθόδοξη πίστη τους καί τήν Ἑλληνική τους ταυτότητα. Ἔτσι ἄρχισαν νά προσεύχωνται ἐντονώτερα, νά ἐκκλησιάζωνται περισσότερο, νά νηστεύουν ἀνυπερθέτως τίς Τετάρτες, τίς Παρασκευές καί τίς Σαρακοστές. Ταυτόχρονα ἐξομολογούνταν καί κοινωνούσαν τακτικά. Μέ ὅλα αὐτά διατήρησαν τήν ἰδιοπροσωπεία καί τόν πολιτισμό τους καί διακρίνονταν εὐχερῶς ἀπό τούς μουσουλμάνους Τούρκους. Ἔζησαν τήν ἐμπειρία τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί ἔμαθαν πλέον, πώς μέ τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ μποροῦν νά σταθοῦν ἔναντι ὅποιου τούς ἐχθρεύεται ἤ ἐπιβουλεύεται τήν ἐλευθερία τους καί πάντοτε νά νικοῦν, ὡς ὁ Δαβίδ τόν Γολιάθ κι ὡς ὁ Νέστορας τόν Λυαῖο!

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας μέ τή ζωή καί τή διδασκαλία της στήριξε πνευματικά τήν ἐξέγερση καί προετοίμασε μυστικά καί ἐκ Θεοῦ τήν πορεία τῆς ἐθνικῆς μας παλιγγενεσίας. Σημαντική ἀπόδειξη γι’ αὐτό, εἶναι οἱ Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι μέ τή θυσία τους ἀναχαίτισαν τόν ἐθνικό καί θρησκευτικό ἀποχρωματισμό, πού ἐπιχειροῦσε ὁ Τοῦρκος δυνάστης μέ τόν ἐξισλαμισμό καί τό φρικτό παιδομάζωμα. Τοῦτο φανερώνει τήν ταύτιση Ἕλληνα καί Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ, ὅπως λέει καί ἡ δημοτική μοῦσα: «γίνεσαι Τοῦρκος διάκο μου, τήν πίστη σου ν’ἀλλάξεις;»

Ἄν κάποιος ἀμφιβάλλει γι’ αὐτόν τόν συλλογισμό, ἄς διαβάσει τά ἀπομνημονεύματα τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821, ὅπως τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κολοκοτρώνη ἤ τοῦ Φωτάκου, πού ἦταν ὑπασπιστής τοῦ Κολοκοτρώνη. Ἐκεῖνος ὁμιλεῖ γιά τά κρυφά σχολειά, τά ὁποῖα ἀποσιωποῦν πολλοί σύγχρονοι ἱστορικοί καί λέει: «μόνοι των οἱ Ἕλληνες ἐφρόντιζον διά τήν παιδείαν ἡ ὁποία ἐσυνίστατο εἰς τό νά μανθάνουν τά κοινά γράμματα καί ὀλίγην ἀριθμητικήν ἀκανόνιστον. ἐν ἐλλείψει δέ διδασκάλου ὁ ἱερεύς ἐφρόντιζε περί τούτου. Ὅλα αὐτά ἐγίνοντο ἐν τῷ σκότει καί προφυλακτά ἀπό τούς Τούρκους»!!! Οἱ Ἱερεῖς μας δηλαδή, ὄχι μόνο προσέρχονταν στόν ἀγῶνα ὁλόθυμα, ἀλλά ἐπιπλέον δίδασκαν τήν πίστη καί διέσωζαν τήν ἑλληνική γλῶσσα καί τόν πολιτισμό μας, ὅπως ἀναφέρουν ἐπίσης καί ξένοι περιηγητές, πού δέν ἦταν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὅπως ὁ Γάλλος Πουκεβίλ.

Κι ἄν δέν καλυφθεῖ ἀπό ὅλα αὐτά, τότε ἄς στρέψει τήν ματιά του στήν κλειστή πόρτα τοῦ Πατριαρχείου, πού σφραγίσθηκε στίς 10 Ἀπριλίου 1821, τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα μέ τόν  ἀπαγχονισμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄. Ὁ μεγάλος αὐτός Ἐθνο-ἱερομάρτυρας, θεωρήθηκε ἀπό τούς Τούρκους ὁ κύριος ἠθικός αὐτουργός τοῦ ξεσηκωμοῦ τῶν Ἑλλήνων μαζί μέ τήν στρατιά τῶν περίπου 10.000 καταγεγραμμένων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, πού θυσιάσθηκαν γιά τήν πατρίδα μας. Ἀριθμός πού συμπληρώνεται ἀπό τίς ἑκατοντάδες Κληρικῶν καί Μοναχῶν, πού θυσιάστηκαν στούς Μακεδονικούς ἀγῶνες, τήν γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἤ τήν Μικρασιατική Καταστροφή μέ τόν ξεριζωμό τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τό πανάρχαιο λίκνο του κι ἀπό ἐκείνους ἀκόμη, πού συμμετέσχον στήν ἐποποιϊα του 1940 ὑπογράφοντας μέ τό αἷμα τους «τοῦ Χριστοῦ τήν πίστιν τήν Ἁγίαν καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερίαν»

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος δεν μπορεῖ νά μή συμμετάσχει στούς ἐθνικούς-ἀπελευθερωτικούς μας ἀγῶνες, διότι το ἔργο του και στήν περίοδο της εἰρήνης εἶναι ἀπελευθερωτικό. Ὁ Ἐπίσκοπος καί μετά ἀπό αὐτόν οἱ Ἱερεῖς οἰκονομοῦν τήν Χάρη του Θεοῦ γιά νά ἐλευθερώνονται οἱ ἀνθρώπινες ψυχές ἀπό τήν δουλεία τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου. Ὁ μακαριστός πλέον π. Γεώργιος Μεταλληνός ἔλεγε πώς: «ἡ σημαντικότερη προσφορά τοῦ ἱεροῦ Κλήρου στο Ἔθνος μας δεν εἶναι τόσο ἡ ἀναμφισβήτιτη συμμετοχή του στις ἔνοπλες εξεγέρσεις και συγκρούσεις, ὅσο ἡ συμβολή του στη συντήρηση του ἑλληνορθοδόξου φρονήματος τοῦ Γένους και τή διατήρηση τῆς ἀγάπης του γιά την ἐλευθερία, πού μᾶς δώρισε ὁ Θεός.» Ἀμήν.

 

Μέ πολλές εὐχές καί ἀγάπη Χριστοῦ 

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗι ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

ekklisia-geniko-44.webp

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἀνοίγουν οἱ πύλες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Εἶναι ἡ πιό κατανυκτική, ἡ πιό πνευματική, ἡ πιό ὡραία περίοδος τοῦ ἔτους.

Καλούμαστε πιό σοβαρά, πιό ὑπεύθυνα, πιό ὥριμα νά δοῦμε τό σπουδαίο θεμά της σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας καί νά προετοιμασθοῦμε γιά τή μεγάλη ἑορτή τοῦ Πάσχα, γιά ἕναν ἀληθινό καί πνευματικό ἑορτασμό.

Ἕνας ὕμνος τῆς Ἐκκλησίας μας καί συγκεκριμένα τό δοξαστικό τῶν αἴνων τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς ἀρχίζει μέ τά ἑξῆς λόγια ‘’ Ἔφθασε καιρός, ἥ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή…’’. Λίγο πρίν οἱ ὕμνοι, μᾶς παρουσιάζουν τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή ὡς στάδιο ἀρετῶν, στό ὁποῖο ὅσοι θέλουν μποροῦν νά εἰσέλθουν καί ν’ἀγωνισθοῦν. Καί στή συνέχεια ὁ ὑμνωδός μᾶς λέει πώς ἔφθασε ὁ καιρός γιά ν’ἀρχίσουν οἱ πνευματικοί ἀγῶνες, τά πνευματικά ἀθλήματα.

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι ὁ κατάλληλος καιρός γιά μιά τέτοια ἀρχή. Διότι τήν περίοδο αὐτή ὅλα βοηθοῦν, ὥστε ἡ ψυχή νά ξεκινήσει πιό ἐντατικά, πιό συστηματικά. Νά ξεκινήσει καί πάλι τόν ἀγώνα μιά καί σέ ὅλη του τή ζωή ὁ πιστός καλεῖται ν’ἀγωνίζεται καί ν’ἀνεβεῖ πνευματικά. Νά θέσει στόχους συγκεκριμένους πού θέλει νά πετύχει μέ τίς κατάλληλες συμβουλές τοῦ Πνευματικοῦ της καί νά προχωρήσει.

Τό Σάββατο παραμονή τῆς Κυριακῆς της Τυρινῆς ἡ Ἐκκλησία μας, μᾶς παρουσιάζει τούς Ὀλυμπιονίκες,  ‘’τούς ἐν ἀσκήσει διαλάψαντας Ἁγίους’’. Τήν Κυριακή τῆς Τυρινῆς ἀκοῦμε τόν θρῆνο τοῦ προπάτορά μας Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος δέν τήρησε τήν ἐντολή τῆς νηστείας καί ἐξορίσθηκε ἀπό τόν Παράδεισο.

Καί, ἀπό τήν Καθαρά Δευτέρα, εἶναι ἡ δική μας σειρά, τοῦ καθενός μας. Ξεκινᾶ ὁ ἀγώνας. Μόνο πού σ’αὐτό τό στάδιο, δέν ὑπάρχουν κερκίδες. Ὅλα τα γνήσια παιδιά τῆς Ἐκκλησίας κατεβαίνουν στό στάδιο, ἀθλοῦνται. ‘’Οἱ βουλόμενοι’’. Ὅσοι θέλουν. Πρέπει νά τό θέλει κανείς πολύ, νά τό θέλει μέ τήν καρδιά του, διότι ὁ ἀντίπαλος δέν εἶναι εὔκολος, εἶναι ὁ κακός ἐαυτός μας.

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Μόνιμο χαρακτηριστικό γνώρισμα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα εἶναι ἡ συνεχής μετάνοια, ἡ ἀνόρθωση, ἡ ἀνανέωση, ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἐγωπάθειας. Θεωρεῖται ἡ σπουδαιότερη ἀπό τίς ἀρετές, γιατί μᾶς ἀνορθώνει ἀπό τήν πτώση καί μᾶς ἀνοίγει τόν δρόμο τῆς σωτηρίας. Γράφει ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος ‘’Ἔφ’ ὅσον ὅλοι εἴμαστε ἁμαρτωλοί καί κανένας δέν μπορεῖ νά ξεφύγει τούς πειρασμούς, ἄρα καμιά ἀπό τίς ἀρετές δέν εἶναι σπουδαιότερη ἀπό τή μετάνοια. Γι’αὐτό καί ποτέ δέν τελειώνει. Εἶναι ἰσόβια. Μέχρι τό θάνατο’’.

Δέν ὑπάρχει, λοιπόν, πνευματική ζωή καί ἀνανέωση χωρίς μετάνοια. Εἶναι τό δραστικό ἀντίδοτο κατά τῆς φθορᾶς. Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ παλαίωση τῆς ψυχῆς. Ἡ μετάνοια ἡ κάθαρση καί ἀνακαίνιση. Ἡ ἁμαρτία τραυματίζει. Ἡ μετάνοια θεραπεύει. Ἡ μία προκαλεῖ θλίψη, στενοχώρια, ἀπελπισία. Ἡ δεύτερη εἶναι πηγή βαθιᾶς χαρᾶς, ἐλπίδας καί αἰσιοδοξίας. Φυσικό εἶναι ὁ ἄνθρωπος νά πέσει. Ἀφύσικο εἶναι νά παραμείνει στήν πτώση. Ἡ ἀπογοήτευση ἀπό ὁποιαδήποτε πτώση δέν ἔχει καμιά θέση στήν ψυχή τοῦ Χριστιανοῦ.     

Αὐτό τονίζουν συνεχῶς οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί καλοῦν στούς πνευματικούς στίβους, σέ νικηφόρους ἀγῶνες, στήν πιό μεγάλη νίκη πού σηματοδοτεῖται ἀπό τήν μετάνοια.

Ἡ σκέψη πώς ὅλη ἡ Ἐκκλησία, ὅλοι οἱ πιστοί θά βρίσκονται σέ ἀγώνα τήν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ‘’μιά ψυχή συναθλοῦντες’’ (Φιλιπ. α΄, 27), θά ἐνισχύει τόν ἀγώνα μας. Ἕνας πνευματικός συναγερμός θά ξεσηκώσει ὅλους. Αὐτή ἡ πνευματική συνάθληση, θά παρακινεῖ καί τούς πιό νωθρούς κάτι νά κάνουν, κάτι νά προσφέρουν στόν προσωπικό τους ἀγώνα.

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή προβάλλει μπροστά μας τίς ὄμορφες κορυφές τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἁγνότητας. Ὄμορφες πού ἀπαιτοῦν ὅμως προσπάθεια, ἀγώνα. Ἀλλά τόσο ἀπαραίτητες σέ μιά ἐποχή τοξινωμένη ἀπό τά πνιγηρά καυσαέρια τοῦ αἰσθησιασμοῦ, τῆς ὑλιστικῆς ζωῆς. Μᾶς καλεῖ πέρα καί πάνω ἀπό τίς καθημερινές μικρότητες στίς καθαρές κορυφές τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἠθικῆς καθαρότητας.

Ἅς παρακαλοῦμε τόν Κύριο, νά αὐξάνει συνεχῶς τήν πίστη μας καί νά μᾶς ἀξιώσει νά ὁλοκληρώσουμε αἴσια καί καρποφόρα τόν ἀγώνα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς.

Τήν εὐκαιρία αὐτή ὅλοι μας ἅς τήν ἐκμεταλλευθοῦμε, γιά νά κάνουμε ἕνα βῆμα μπροστά καί ἕνα ἅλμα στήν πνευματική ζωή, γιά νά φθάσουμε λαμπροφόροι στήν Ἀνάσταση πού προσμένουμε! 

Μέ πατρική ἀγάπη

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

+ Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

Εκτύπωση Email

Ἐγκύκλιον Μήνυμα Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου, Ἰκαρίας καί Κορσεῶν κ.κ. Εὐσεβίου ἐπί τῇ ἀνατολῇ τοῦ νέου ἔτους 2021

 ΕΙΚΟΝΑ_ΓΙΑ_ΤΗΝ_ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ_ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ_2019.jpg

Καιρός αυτοκριτικής.

 

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

Σ’ αὐτήν τήν πρώτη ἡμέρα τοῦ νέου ἔτους, ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό ἐλπίδα, αἰσιοδοξία καί στηριγμό.

Εἶναι πανθομολογούμενο, ὅτι περνᾶμε κρίσιμες ἡμέρες. Γευόμεθα καθημερινῶς πολλά, μεγάλα καί δυσεπίλυτα προβλήματα, ἐθνικά θέματα, μεταναστευτικό, πανδημία κορωνοϊοῦ κι ἐμεῖς ἐδῶ στά Νησιά μας δοκιμαζόμεθα καί ἀπό τίς συνέπειες τοῦ καταστρεπτικοῦ σεισμοῦ.

Πόθος μας κι εὐχή μας τό νέον ἔτος νά ἐκβῇ καλό, εὐτυχές, ὑγιεινό καί αὐτή ἰδιαιτέρως ἡ εὐχή θέλουμε νά ἐκπληρωθῇ τήν καινούργια χρονιά.

Πόση ἀξία  ὅμως ἔχουν οἱ εὐχές μας, ἐάν δέν ἀξιοποιήσουμε κάθε στιγμή καί κάθε λέπτό τοῦ νέου χρόνου; Ὁ συμπατριώτης μας, ὁ σοφός Πυθαγόρας, καθημερινά ἔβαζε τούς μαθητές του νά ἐξετάζουν τόν ἑαυτό τους μέ τά ἐρωτήματα: τί ἔπραξα;, ποιές παραβάσεις ἔκανα; τί ἔπρεπε νά κάνω καί δέν τό ἔπραξα;

Ἐμεῖς πῶς θα τοποθετηθοῦμε; Δυστυχῶς ἡ πορεία μας εἶναι λανθασμένη. Τό βλέπουμε καθημερινά. Τά σημεῖα τῶν καιρῶν μᾶς γεμίζουν ἀνησυχία καί κυρίως ἡ ἀμφισβήτηση τῆς πίστεως καί ὁ ξέφρενος ἀμοραλισμός. Καί αἰτίες; ἡ θεοποίηση τοῦ ἀνθρώπου, ἡ περιθωριοποίηση τοῦ Θεοῦ, ἡ αὐτονόμηση ἀπό τίς ἠθικές προσταγές, ἡ ἀπομάκρυνσή μας ἀπό τίς ζωηφόρες πηγές τῆς παραδόδεώς μας. Ἐπιτακτική ἀνάγκη νά ξαναβροῦμε τόν Θεό, νά πιστεύσουμε σ’ Αὐτόν καί νά τόν κάνουμε ὁδηγό μας. Εἶναι πλέον βέβαιο, ὅτι ὁ δρόμος τῆς εὐτυχίας μας συνδέεται ἀπόλυτα μέ τόν Κύριό μας. «Χωρίς ἐμοῦ, οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»(Ἰω. ιε 5). Γι’ αὐτό καί ἐπιβάλλεται νά δεχθοῦμε νά κατοικήσει στήν ψυχή μας. Ἐκεῖνος πού διακήρυξε «ἐάν τίς ἀγαπᾶ με τόν λόγον μου τηρήσει...καί πρός αὐτόν ἐλευσόμεθα καί μονήν παρ’ αὐτῷ ποήσωμε» (Ἰω. ιδ 23).

Ἄλλη λύση δέν ὑπάρχει, εἶναι ἡ μοναδική.

Ἄς τό προσπαθήσουμε, ἀς ἀγωνισθοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία μας. Κοντά στόν Θεό, διαποτισμένοι ἀπό τά θεϊκά διδάγματα μποροῦμε νά οἰκοδομήσουμε νέες συνθῆκες γιά τήν ζωή μας. Γιά τό σήμερα καί γιά τό αὔριο. Γιά νά ροδίσει μιά νέα ἐποχή, γιά νά φύγει τό ἄγχος, νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τήν ἐνσκήψασα πανδημία «τοῦ φονευτῆ ἰοῦ», νά ἀνταπεξέλθουμε σέ κάθε σεισμική δοκιμασία, γιά νά ζήσουμε ὅλοι χαρούμενοι καί αἰσιόδοξοι, ἀπολαμβάνοντας τά ἀγαθά τοῦ Θεοῦ.

Τό νέον ἔτος εἶναι ἐπετειακό. Συμπληρώνονται 200 χρόνια ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση, ἀπό τήν Ἐθνική μας παλιγγενεσία. Ἄς γίνει ἡ ἐφετινή χρονιά μιά πνευματική ἀφετηρία νά ζήσουμε στά πρότυπα τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Ἔθνους μας, πού μᾶς ἐλευθέρωσαν ἀπό τήν δουλεία, μένοντας κι ἐμεῖς σταθεροί καί μέ δυνατή πίστη στά ἰδεώδη καί τά ἰδανικά τῆς Ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, «ἀφορῷντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. ιβ΄2).

Καλή κι εὐλογημένη Χρονιά. Αἴσιο, εἰρηνικό καί ὑγιεινό τό νέο ἔτος.

Μέ πολλές εὐχές καί ἀγάπη Χριστοῦ

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

 

Εκτύπωση Email

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ κ.κ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

kritiworld.gr_-290.jpg

Χριστούγεννα σημαίνει ἐλπίδα

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου δέν ἀποτελεῖ ἕνα τυχαῖο ὁρόσημο στό χωροχρονικό πλαίσιο τοῦ πλανήτη. Εἶναι ἕνα σωτηριολογικό γεγονός, θεανθρώπινο καί ἀποτελεῖ τήν ἀφετηριακή συνοριογραμμή, τό χρονικό διά μεσό της ἱστορίας πού χωρίζει τούς αἰῶνες σέ προχριστιανικούς καί χριστιανικούς.

Οἱ Προφῆτες τῆς Π. Διαθήκης, ἀρκετούς αἰῶνες πρίν, προφητεύουν μέ θαυμαστή ἀκρίβεια τόν χρόνο, τόν τόπο, καθώς καί διάφορα ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά γύρω ἀπό τό σπήλαιο τῆς Γεννήσεως, μεταξύ αὐτῶν οἱ Προφῆτες Δανιήλ, Μιχαίας, Ἠσαίας καί Ἀββακούμ. Καί «ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου». Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος Θεός.

Οἱ Εὐαγγελιστές ἐπιμένουν νά τονίζουν τῆς ἱστορικότητα τοῦ γεγονότος, γιατί θέλουν νά ποῦν, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἱστορικό πρόσωπο. Αὐτό σημαίνει, ὅτι ὁ Χριστός προσέλαβε πραγματική ἀνθρώπινη σάρκα καί ἡ ἐνανθρώπηση δέν ἔγινε κατά δόκηση, κατά φαντασία.

Παρά τήν ἱστορικότητά του, τό γεγονός αὐτό παραμένει μυστήριο. Ξέρουμε ὅτι ὑπάρχει ὁ Θεάνθρωπος, τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, ἀλλά παραμένει μυστήριο τό πῶς ἑνώθηκε ἡ θεία μέ τήν ἀνθρώπινη φύση στήν ὑπόσταση τοῦ Λόγου.

Ἄλλωστε, αὐτό πού συνέβη στό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ και Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἑνώθηκαν ὑποστατικά ἡ θεία μέ τήν ἀνθρώπινη φύση, ἔγινε μία φορά. Γί αὐτό, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός θά πεῖ ὅτι ὁ Χριστός εἶναι «τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον», εἶναι, δηλαδή, τό καινούργιο μετά τήν δημιουργία. Αὐτό σημαίνει, ὅτι μετά τήν δημιουργία τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου, τίποτε δέν γίνεται καινούργιο στόν κόσμο. Τό καινούργιο εἶναι μόνο ὁ Θεάνθρωπος Κύριος.

  Ἔτσι, τό ἱστορικό του γεγονότος δέν αἴρει τό μυστήριο, ἀλλά καί τό μυστήριο δέν καταργεῖ τήν ἱστορικότητα. Ἑορτάζουμε κατά τά Χριστούγεννα τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ταυτόχρονα βιώνουμε μυστηριακά μέσα στήν καρδιά ὅλα τα γεγονότα πού συνδέονται μέ αὐτό, ἀφοῦ, ὅταν ζοῦμε στήν Ἐκκλησία, μετέχουμε καί βιώνουμε ὅλους τους σταθμούςτης θείας ἐνανθρωπήσεως.

Ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου παρέχει ὀντολογικά τήν δυνατότητα σέ κάθε ἄνθρωπο νά ἐπαναπροσδιορίσει καί ἐλεύθερα πλέον νά αὐτοπροσδιορίσει τήν προσωπική του ὑπόσταση. Χριστούγεννα σημαίνει ἐλπίδα, σωτηρία, νέα ἀπαρχή καί πορεία, νέο ξεκίνημα. Στό πανάγιο πρόσωπο τοῦ Λυτρωτῆ Χριστοῦ, ἡ ἀνθρώπινη ὀντότητα ἁγιάζεται καί μετατρέπεται σέ πρόσωπο, καί που περισσότερο ἐπανακτᾶ τήν δυνατότητα ν’ ἀφουγκράζεται καί νά γεύεται τήν ἀνεκλάλητη χαρά καί εὐφροσύνη τῆς Παραδείσιας τρυφῆς.

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Φέτος καλούμαστε νά γιορτάσουμε Χριστούγεννα καί Πρωτοχρονιά κάτω ἀπό διαφορετικές καί δύσκολες καταστάσεις καί λόγῳ τῆς πανδημίας ἀλλά καί λόγῳ ἑνός ἰσχυροῦ σεισμοῦ, πού κτύπησε ἰδιαίτερά τό νησί τῆς Σάμου.

Κάθε χρόνος πού ἀνατέλλει εἶναι γιά ὅλους μιά πρόκληση γεμάτη ἄγνωστα καί μυστικά. Ἕνα μυστήριο. Ἀφορμή γιά νά ἐνεργοποιεῖ δράσεις, προσπάθειες καί ἀγῶνες, ἀρκεῖ νά μήν ἐξαντλεῖται μέσα μας ἡ κινητήρια δύναμη τῆς ἐλπίδας γιά τό καλύτερο. Γιά τή νίκη!

Ἐλπίδα ζωντανή μέσα στήν πτώχευση, τήν ἀνασφάλεια, τήν ἀνεργία, τήν πανδημία, τούς γκρεμισμένους ναούς καί τά σπίτια.

Ἐλπίδα πού δέν θά στηρίζεται ἁπλά σ’ ἕνα συναίσθημα που θά μᾶς ὑποβάλει μέσα στήν ἑορταστική ἀτμόσφαιρα, ἀλλά ἐλπίδα που εἶναι πάνω ἀπ’ ὅλα αὐτά. Ἐλπίδα που ἐξαρτᾶται ἀπό τόν κόπο, τό θάρρος, τήν αἰσιοδοξία μας γιά τό μέλλον. Καί ἐπειδή δέν ἀρκοῦν αὐτά γιά νά πατήσουμε γερά στά πόδια μας, ἐλπίδα πού θά στηρίζεται στόν Ἕναν, Ἀληθινό Θεό, ὁ Ὁποῖος θά συνεχίζει νά κυβερνᾶ τόν κόσμο καί γιά τό 2021, ἔστω κι ἄν κάποιοι θέλουν νά τό ξεχνᾶμε. 

Ἐλπίδα που θά στηρίζεται στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί θά πηγάζει ἀπό τήν θεϊκή παντοδυναμία Του. Θά ἐνισχύεται ἀπό τήν ἄπειρη ἀγάπη Του καί θά τροφοδοτεῖται ἀπό τήν ἁγιαστική Του χάρη.

Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἐλπίδα, ἀπό ὅραμα· αὐτό δίνει νόημα στή ζωή καί τόν κινεῖ σέ δράση. Ἄνθρωπος χωρίς ἐλπίδα εἶναι οὐσιαστικά νεκρός.

Χριστούγεννα! Περισσεύει ἡ ταπείνωση, ἡ πτωχεία καί συγκατάβαση, ἡ ἕνωση Οὐρανοῦ καί γῆς! Περισσεύει ἡ ἐλπίδα γύρω μας καί διαχέεται σέ ὅλα τα πέρατα τῆς γῆς, καθώς «ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστός ὁ Θεός ἠμῶν».

Τί θαυμαστή πού εἶναι ἡ ἐλπίδα τῶν Χριστιανῶν! Ἀσύγκριτα ἀνώτερη ἀπό κάθε ἄλλη ἐπίγεια ἐλπίδα! Πέρα ἀπό τόν θάνατο καί τά στενά ὅρια αὐτοῦ τοῦ κόσμου! Ἀγκαλιάζει τή μακάρια αἰωνιότητα! Ἅς ἀπαρνηθοῦμε, λοιπόν, ὅ,τι γήϊνο καί ψεύτικό μας ἑλκύει καί ἄς πέσουμε στήν ἀγκαλιά τοῦ Χριστοῦ. ἄς Τόν ἀγαπήσουμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά, ἄς ἑνωθοῦμε ὅσο μποροῦμε πιό στενά μαζί Του. Ἐκεῖνος εἶναι ἡ ζωή μας, ἡ σωτηρία μας, τώρα καί στούς ἀτελεύτητους αἰῶνες.

«Ὁ Θεός ἦρθε στή γῆ. Καί ποιός δέν θά γίνει οὐρανός;», θά τονίσει ὁ Ἅγιος Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος.

Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν,

καί εὐλογημένος ὁ νέος χρόνος!

Μετά τῆς ἐν Χριστῷ τεχθέντι ἀγάπης καί ἐνθέρμων εὐχῶν

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

+ Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας ΕΥΣΕΒΙΟΣ

Εκτύπωση Email

ΑΓΙΟΛΟΓΙΟΝ

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους

Άυριο
γιορτάζουν:

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Σήμερα:

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30